My Prince *Chapter 5 ~ Official Bestfriend

[~bluesmine~]

This story is a work of imagination. Please don't redistribute without the author's consent.


____________________________________________________________

MY PRINCE ♥ ♥ ♥

bluesmine/alyloony

I did my best to be in that place and I succeeded, but I didn’t expect that things will turn the other way around.

I went to school that doesn’t fit my lifestyle but I don’t care. All I want is to be with my love.

But I guess my decision is wrong.

Very wrong.

I’m currently studying in Prince Academy, a school for elites. I’m a mere commoner and guess what, ako lang ang nagiisang ganyan sa school namin. HAHA unique ako dito diba? And VERY POPULAR!

Very popular na pagtripan

I want my highschool days to be memorable but the only memories I had is yung mga times na binubully ako dito.

And what happened dun sa love ko na sinundan ko?

I GAVE UP ON HIM

Well, not completely. Because I know deep down I still love him.

Darn, how I hate everything in this school. From it’s air-conditioned room to it’s very expensive foods.

Especially those students who called their selves STAR SIX. They are group of students who’s very rich and very popular in this school. Buhay celebrity sila dito. Kulang na lang sambahin sila ng mga estudyante dito—except me. Naiinis ako from the way they talk, they walk and from the way they treat others! And most of all, from the way they made me realize that me and the person I love is living in a very different worlds

Yes.

The person I love is one of them

That’s why I decided to give up. Ang plano ko nga lang is magpaka loner dito until the day that I graduate. Well, nag succeed naman ako for three years. This is my last year of being a highschool student.

My last year of suffering.

She’s a commoner

He’s a prince

She doesn’t have a good highschool memory

He doesn’t have a good past

They’re strangers to each other.

Until one day

Unexpected things happend

---

Charts


CORRELATION CHART
THE ENEMIES AND THE MYSTERIOUS CHARACTER

---

Arcie Morales – the commoner
Jiro Festin – the Ultimate Prince
Ren Salvador – the Romantic Prince
Michelle Rhias – the MVP Princess
Justine Mendrez – the Genius Prince
Lance Victorino – the Casanova Prince
Yanna Scott – the Heartthrob Princess
Krissa Fuentes – the cute adviser
Nike Sanchez – the handsome new teacher
Jennica Festin – the Principal

---

Chapter 1
*The start*


LAAAATTTTEEEEEEEEEEEEE NAAAAAAAAAA KOOOOOOOOOOOOO!!!

Tumakbo na ko palabas ng bahay. Malaki sigurong achievement sakin na walking distant lang ang house ko sa school. Pero mas malaking disadvantage sakin na pag late akong nagigising, ang walking distant na school sa bahay namin ay kailangan kong takbuhin at kahit gaano pa kabilis ang pag takbo ko, lagi parin akong late! Hay.

Anyways, I’m Arcie Morales, and this is my first day of being a senior highschool which is, sad to say, late ako.

Tumingin ako sa watch ko. Uh-oh! 10 minutes to go masasaraduhan na ko ng gate!!

*BEEEEEEEEEEEP* BEEEEEEEEEEEEP*

Ay tipaklong!

Napatingin ako sa likod ko na ready to fight kung sino man yung napaka walang manners na bumusina sakin, kaya lang—

“binbo! Nakaharang ka sa daan!”

Natigilan ako and I can’t move my body na kala mo eh ginamitan ako ng stunning spell.

That voice.

Lumingon ako and yun nga nakita ko si Ren Salvador na nakasilip sa bintana ng kotse niya. He is smiling at me.

How I hate that smile. It made me fall for him again

“good morning binbo .”

Teka baka nagtataka kayo kung bakit binbo ang tawag niya sakin. That’s a Japanese term for poor.

Matagal na niya kong tinatawag ng ganyan, since preschool pa!

Ren Salvador is my childhood friend. And he is also the reason why I entered this school. Siguro nagtataka kayo kung paanong ang isang commoner na tulad ko eh nakapasok sa school na to.

Every year kasi, nagbibigay sila ng scholarship dun sa mga incoming freshman na mag take ng entrance exam sa kanila. Then they will grant a full scholarship kung sino ang mag rank na number one sa entrance exam. And fortunately or should I say, unfortunately ako ang nakakuha ng scholarship. Kaso kailangan ko maging student assistant and mag maintain ng good grades para dun sa scholarship.

Anyways, ang tagal ko ding hindi nakita tong mokong na to. Na miss ko siya kasi sa school hindi naman ako makalapit sa kanya dahil kung hindi siya palaging pinaliligiran ng mga girls, lagi naman niyang kasama ang Star 6 or S6 for short.

“l-labanos”

Aba syempre kung may terms iof endearment siya sakin (binbo) ako din dapat no! I called him radish or labanos because of his very white complexion. Para tuloy siyang kumikinang palagi.

“at bat grabe ka naman makatakbo diyan ha?”

“late na ko eh! Ikaw kasi naka-kotse noh!”

Binuksan niya yung door ng car “hop-in! sabay na tayo ”

“h-ha?”

“first day na first day late ka? Kawawa ka naman! Sakay na kasi!”

Sumakay na ko katabi niya. Weeeeeeeeeeee swerte! Haha

“bat kasi hindi ka na lang sumakay sa tricycle no!”

“nagtitipid po kasi ako!”

“sus! Parang six pesos na pamasahe lang”

“ang six pesos samin ginto na!”

Ginulo niya ang hair ko “binbo ka talaga!”

Ganyan talaga si Ren, makulit at ang hilig hilig mang asar. Yun nga lang sa school hindi kami ganito.

Three minutes lang nakarating na agad kami sa school and as expected, ang dami na namang naka abang na mga students sa gate.

Oo nga pala, isang S6 ang kasama ko dito kaya hindi na nakakapag taka kung bat ganyan karami ang tao dito.

Ren is known to be the Romantic Prince. He is the vocalist of our school’s official band. Magaling na kumanta, marami pang instruments na kayang tugtugin. He captured a lot of girls heart (including me). Lalo na kung narinig niyo siyang kumanta on stage. Pero tingin ko hindi lang dahil dun, friendly kasi siya sa lahat and laging naka-smile. No wonder kaya ganyan kadami ang nag aabang diyan.

“let’s go?”

“ah hehe”

“why?”

“paano tayo bababa?”

“ah. Wag ka mag alala. Basta dirediretso lang nang lakad ”

Tumingin ako sa bintana. Dirediretso lang? eh parang hindi ako makakalabas nang buhay sa dami nang mga taong yan eh! Mali talaga!! Maling mali na sumabay ako sa labanos na to (kahit kinikilig ako!)

“oh bakit? Baka naman kinahihiya mo na makita ka nila na kasabay mo ko?”

“paano mo nahulaan?”

“ikaw naman binbo! Sa gwapo kong to nahihiya ka!!”

Sus! Baka ikaw pa ang mahiya sakin!

Hinila ako ni Ren pababa and bigla naman humawi yung mga students, mostly girls na naka-abang sa car ni Ren. They look at me from head to toe then nag bulungan sila

“don’t mind them”

Hay, this is one of the reasons kung bakit nakakalungkot ang pagiging S6 ni Ren. Parang all the people in this world are shouting na hindi kami bagay.

“Hey Ren here!” May isang magandang babae na kumaway sa kanya na kabababa lang sa car.

That’s Michelle Rhias, one of the S6 and known as the MVP Princess. She is the captain ball of the school’s volleyball varsity team. She is also beautiful and smart. Her family owns two restaurant and one five star hotel. She was admired by many guys but in some reasons hindi siya tumatanggap ng mga suitors.

“halika, pakilala kita sa kanila”

“ha? Ah wag na!”

“bakit? Tara na!” he held my hand then I can feel my heart beat faster kaya bumitaw ako.

“ahm, ano may gagawin pa kasi ako. Next time na lang!”

Sa totoo lang iniiwasan ko talagang maging involve sa S6 kasi feeling ko magugulo ang buhay ko once na magpakilala ako sa kanila. And besides hindi ko talaga sila feel na makilala!

Lumapit naman si Ren kay Michelle then nakita ko may mga students na nagbabaan sa kani-kanilang kotse. All the eyes of the students are on them.

I saw a girl na kabababa lang sa car niya. She has a very beautiful face and a good posture na halatang halata mo naman na mayaman kung kumilos.

Yanna Scott, the beauty queen of S6. She was entitled ‘Miss Prince academy’ at wala pang nakaka-agaw nang place niya. She’s beautiful and talagang pinag aagawan ng mga guys sa school na to. Pero kahit gaano siyang pagkaguluhan, wala siyang sinasagot na suitors and lagi niyang sinasabi “My heart is belong to Lance only”

Narinig ko naman nag tilian ang mga girls and nakita ko yung mga pinagkakaguluhan nila. Together with Ren, may dalawa pang guys na kasama niya. Yung isang guy he has a good body and very tall and the other one has a chinito eyes and a nice smile. Both of them are good-looking.

One of them is Justin Mendrez, the genius prince. He ranked number two on the entrance exam three years ago. Hindi nga ako makapaniwala nun kung paano ko siya natalo pero close fight ang nangyari samin. I won by two points only. But other than that, siya ang president ng star section and leader ng tatlong club sa school which is science, English and math club.

The other one is Lance Victorino, the Casanova Prince. He is a very good looking guy. Favorite collection: girls! Kung gaano karaming beses na sabihin ni Yanna na may relationship sila, ganoon din niya karaming beses na itanggi ito.

Wala paring tigil yung tilian ng mga tao dito. Akala mo may isang malaking celebrity na nagpunta sa school. Well kung sabagay mga buhay celebrity naman yang mga yan.

“OMG!! Si Jiro parating na!!!!!”

Lumakas yung mga tili ng mga tao habang papasok ang isang limousine sa school namin. mas lalo pang naglakasan nung huminto na yung limousine and may isang guy na bumaba. Kung titignan ko siya, this guy is very handsome, nice skin complexion, beautiful eyes and a very kissable lips. But there is something wrong with this guy.

I never seen him smile for the whole three years I’m studying in this school. Parang laging problemado at aburido sa buhay.

That’s Jiro Festin, the Ultimate Prince. He is the most popular among the six of them. Ang family niya ang may-ari ng school na to. Her sister is the principal in this school. School basketball varsity din siya. He’s very handsome and surrounded by many admirers, but ni-isang beses, hindi ko pa siya nakitang nag smile. Hay! Hindi ko alam kung bakit siya nagustuhan ng mga babae dito! Mukha naman siyang suplado eh!

"Jiro!! It’s been a long time bro!”

“hey!” inakbayan niya si Jiro “how was your summer?”

“as usual!”

“tara na. Punta na tayo sa classroom”

Habang naglalakad sila, lahat ng tao nakatingin sa kanila.

“Ms. Yanna please accept my gift for you! Bag yan, binili ko pa sa France para lang sayo!”

Eh? Ang sosyal ah! Mahal pa ata yang bag na yan sa buong bahay namin!

“oh thank you!!” kinuha niya yung bag “pero sorry di parin kita sasagutin!” pinulupot niya yung braso niya kay Lance “may boyfriend na ko!” she winked.

Inalis naman ni Lance yung braso ni Yanna. “at sino naman nagsabi sayo na tayo ha?”

“sus naman Lance! Pakipot ka pa!”

“ahhhgggg!! Para kang linta!! Justine oh!!”

“tumigil nga kayong dalawa.”

Naguguluhan talaga ako sa relationship nang dalawang yan!!

“Miss Michelle please accept this! Cake yan, ako ang nag bake”

“sorry I’m not fond of eating sweets!”

Eh?! Sayang ang cake!! Sayang na sayang!!

Inalisan ni Michelle yung guy! Grabe ang mean naman! At least tanggapin niya manlang no! nag effort pa yung lalake na mag bake para sa kanya! Napaka unusual nun for a guy ah!

“pwede bang akin na lang to?”

“ah. Sige” inabot nung guy kay Ren yung cake.

“hey Michelle! Tanggapin mo naman to. pinaghirapan ata tong gawin!”

“kung gusto mo Ren sayo na lang!”

Teka, bat siya ang nag react?

“ikaw naman Justine! High blood ka agad! Akin na lang talaga to”

“Ren kunin mo din to” inabutan siya nang gift nung isang girl.

“thanks” he winked. Nagtitili naman yung girl!

GRRRR RADISH!! FLIRT! FLIRT!

“Jiro please accept this.” Hindi niya pinansin yung girl, tuloy tuloy lang siya sa paglalakad. Kahit yung ibang nag-aabot nang gift sa kanya hindi niya pinapansin.

Hay nakakapag-taka talaga. Napaka suplado naman niya pero bat ang dami nagkakagusto sa kanya.

“huy Jiro ayaw mo nang mga to? akin na lang!”

“bahala ka Ren!” pinagkukuha ni Ren yung mga gifts ni Jiro.

HAY NAKU RADISH!

Maraming nag-aabot nang gifts sa S6. Ganyan sila every after nang isang vacation. Mapa holy week man, Christmas vacation, o summer vacation basta pag dating nang pasukan lagi nila binibigyan nang gift ang S6. Mukhang ako nga lang ang hindi nagbibigay sa kanila eh!

Ganyan ang buhay ng Star Six sa school namin. Parang mga hari’t reyna. But wala naman akong pakialam dun kasi wala namang kinalaman sa buhay ko ang S6 na yan. Si Ren lang ang kilala ko sa kanila personally. Pero yung iba? Well, sabihin na nating they don’t even know my very own existence. Wala rin naman akong pakialam sa kanila. For me, they are just this kind of people na masyadong na-eenjoy ang popularity nila sa school. Kaya nga siguro ang dami nilang good highschool memories unlike ko na laging napag titripan dahil sa pagiging “commoner” ko.







But little did I know, everything will change starting this day.

---

Pictures

Jiro.Arcie.Ren.

Yanna.Lance

Justine.Michelle

[~bluesmine~]

Chapter 2
*Mask of a Prince*
PART 1


[deeppink][Arcie's POV][/color]


Busying busy ako kumain dito sa favorite spot ko sa school: Ang garden. Peaceful kasi dito and eto lang yung place na walang katao-tao pag lunch break. Most of the students kasi, sa cafeteria ng school kumakain at ang mga presyo ng pagkain dun eh pang five star hotel. Kung sa bagay afford naman nilang lahat yun.

From here tanaw ko yung Leisure room ng Star 6. Dahil pure glass ang windows sa room, kitang kita ko yung mga ginagawa nila. Si Michelle nagsusulat. Si Justine nagbabasa ng book. Si Yanna naman and Lance nag hahabulan while Ren is busy stramming his guitar. Every break kasi lagi silang nandiyan. Hindi sila kumakain sa cafeteria, may nagdadala na ng food sa leisure room para sa kanila.

Napaka biased talaga ng school na to pagdating sa kanila. Bat kaya nakakakuha ng special treatment yang mga yan samantalang pare-pareho lang naman kami--este sila--ng tuition na binabayaran dito!

Hay naku! Bat ko pa ba kasi pinagiintindi yang mga taong yan?! Kukulo lang ang dugo ko sa kanila!!

After ko kumain tumayo na ko then pumasok sa loob ng building. May bigla namang humarang sakin na mga girls na hindi ko kilalala.

“she’s the one”

“talaga? Yung commoner na to?” tinuro niya ko

O—kay? Ano naman ang kasalanan ng commoner na tulad ko?

“bat ka kasabay kanina ni Prince Ren?!”

“ha?”

“sino ka para sumabay kay Prince Ren namin?!”

Sino ko para sumabay sa Prince Ren niyo at labanos ko?! Ako lang naman ang girlfriend niya!

--charing! Hay nananaginip na naman ako ng gising!

“ha? Wala, pinasakay niya lang ako”

“imposible!! Ang isang maduming tulad mo pasasakayin niya?!”

Hindi na ko nakapag pigil sa bunganga ng babaeng to. Nilapitan ko siya atsaka sinabunutan! Pinagtatadyakan ko sila at napaluhod naman sila sa harap ko na nagiiiyak at humihingi ng sorry

Charing ulit! Nananaginip na naman ako! Geez! What a wild imagination!

Hindi ko na sila pinansin at nagtuloy-tuloy na ko sa paglalakad kaso hinawakan ng babae yung braso ko ng mahigpit na maghpit. Yung iba naman pinaligiran kami.

“a-aray”

Nak ng tokwa naman! First day na first day mukhang mapagtitripan na naman ako!

Labanos help me!












“excuse me”

Napalingon sila sa nagsalita at bigla naman akong binitawan nung isang babae at halatang halatang nagulat. Napatingin ako dun sa nagsalita at nakita kong nakatingin din siya sakin.

Si Jiro.

“P-prince Jiro!”

Hindi siya pinansin ni Jiro at nag tuloy-tuloy sa paglalakad palapit sakin.

“Arcie Morales?” nagulat naman ako nung sinabi niya yung name ko.

“a-ako nga” nakatingin parin siya sakin ng seryosong seryoso.

Uhmm, well normal na tingin na niya yun!

Teka nga, at bat naman ako kilala ng isang to? ???

“kanina ka pa hinahanap sa office”

“h-ha?”

Tinuro niya yung speaker “paulit-ulit na sinasabi name mo diyan”

“ha? Ah t-thanks!”

Umalis na ko sa scene and kitang kita ko yung pagmumukha nung mga babaeng yun.

OK? Niligtas ba ko ni Jiro Festin? ???

Nakita ko na sinusundan ako ni Jiro kaya huminto ako

“ano Jiro, yung kanina ano s-salama—“

“what are you talking about? And why are YOU talking to me? And are we that close for you to call me by name?”

Eh?

“ha? Ano kasi, y-yung k-kanina—“

“napagutusan lang ako tawagin ka.” Nagtuloy-tuloy na siyang naglakad, siguro pabalik na sa classroom nila. Kala ko sinusundan niya ko mali pala

At akala ko niligtas niya ko MALING MALI PALA

Ang taray ng lolo mo ah!! At talagang sinabihan ako ng ganun!! Naku naman sarap sabunutan!! GRRRRRR

Pumasok naman ako sa teachers office na katabi ng principal’s office. Nilapitan ko yung directress ng school.

“ma’am pinatawag niyo daw po ako.”

“oh! Yes, you’re just in time! Paki distribute naman tong mga papers sa mga teachers. Yan yung mga schedules of activities for the whole year. Thanks”

Kinuha ko yung mga papers then as I told to do, dinistribute ko na.

Isang teacher na lang ang hindi ko pa nabibigyan ng paper, si Ms. Krissa Fuentes, new teacher ata siya dito. Tinignan ko kung ano ang advisory class niya; Star Section.

Star Section? Naku! Kailangan ko ba talaga pumunta sa room na yun!

Yun lang naman ang section kung saan nag-sama sama ang mga students na mas mayaman and mas angat sa iba pang students sa school na to. Syempre kasama sa section na yan ang S6.

Pumunta ako dun sa classroom ng star section. At bago pa ko makakatok, may isang babaeng teacher na na lumabas sa room at umiiyak.

Ok? Ano naman kaya ang nangyari?

Naku! Baka kung anu-ano na naman ang pinagsasabi ng mga taga star section sa new adviser nila. Palibhasa mga mapang-mata mga tao diyan.

Sinundan ko yung teacher then nakita ko siyang pumasok sa CR.

“ma’am?”

Napalingon siya sakin then I can see her eyes full of tears.

Agad naman niyang pinunasan yung luha niya

“y-yes?”

“ibibigay ko lang po sana to sainyo. Schedule of activities po”

“ah th-thanks! Sige you can go na”

“ma’am are you ok?”

“y-yes! Yes I’m fine. Please go”

“sige po”

Lumabas na ko kasi ramdam ko naman na gusto niya mapag-isa

Hay ibang klase talaga sila! Ang sasama ng mga ugali!!

---

Chapter 2
*The Mask of a Prince*
PART 2



[Jiro’s POV]



*Bell rings*

Hay salamat at natapos na rin ang araw na to. Kahit nakaupo na lang ako magdamag sa room, napagod parin ako. Paano ba naman kahit saan ako mag punta may mga nakaharang na taong nag-aabang sakin.

Siguro iniisip niyo na natutuwa ako sa mag nangyayari sakin dito sa school, well you’re wrong. Inis na inis ako. Wala na kong peaceful moment dito sa school na to.

Dumiretso ako sa leisure room para kunin yung ibang mga gamit ko. As expected nandun yung lima sa loob. Routine na ata ng mga yan na tumambay sa leisure room bago umuwi.

“hay salamat dumating na rin ang Ultimate Prince”

“ano’ng meron?”

“wala lang naman. Wag ka muna umuwi, ilang months tayong hindi nagkita”

“nag paluto ako sa chef ng hotel namin ng foods. Siguro malapit nang maluto yun ngayon”

“weeeeeee!! Gutom na ko!!”

“hoy Yanna, ako muna unang kukuha bago ikaw! Baka ubusan mo ko!”

“hoy Ren ikaw kaya ang PG diyan no! unahan na kita bago mo pa kami maubusan”

Wag na kayong magtaka, ganyan lang talaga yang dalawang yan, ang hilig mag bangayan pero lokohan lang naman nila yun. Siguro kung wala silang dalawa dito, ang tahimik ng leisure room.

“so Jiro, what can you say? Party time na ba?”

“sorry guys I need to go”

“HA?!”

Napatakip ako ng tenga. Tama ba namang sigawan ako sa tenga?!

“Yanna I’m not deaf!”

“ang KJ mo talaga Jiro!”

“oo nga naman! Dito ka muna!”

“sorry” lumabas na ko sa room.

I’m not in the mood to party. Well, I’m not in the mood to have fun for the last 2 years. Ever since that day, hindi na naman ako nakaramdam ng saya eh.

Pumunta ko sa comfort room and sakto walang ka-tao tao. Ni lock ko yung door para walang ibang makapasok.

I faced the mirror then sinuot ko yung wig, eyeglass, and braces na nasa bag ko.

Mukha na naman akong nerd dito sa itsura ko. Pero I prefer this one kasi pag lumalabas ako ng ganito ang itsura ko, hindi ako nilalapitan ng mga tao.

Pag ganito ang itsura ko, natatago ko ang Prince Jiro nila na hate na hate ko.

Lumabas na ko ng comfort room and as expected wala man lang pumapansin sakin.

Hay! Peaceful ulit ang buhay ko!!

Lumabas na ko sa school and naglakad saking daily routine. Kaya lang may biglang nang hila sakin sa may kanto. nung tinignan ko kung sino yung nanghila sakin, tatlong malalaking lalake.

“mukang tiba-tiba tayo ngayon ah”

“hahaha biruin mo yun mga pre taga Prince Academy pa ang nahuli mo”

“hijo” tumingin sakin yung isa “tutal mayaman ka naman ibigay mo na samin lahat ng mga gamit mo lalo na ang wallet at cellphone”

Sa loob ng isang buwan tatlong beses ata ako nagaganito.

Oh well, I think I need some exercise and mukhang nakahanap na naman ako ng magandang punching bag.



[Arcie’s POV]



WEEEEEEEEEEEEE!!! Uwian narin sa wakas. Eto ata ang pinaka favorite time of the day ko. Para kasing kada uwian lumalabas ako sa isang hell na lugar!!

I’m so tired and hungry! Nagluto daw si mama nang ginataan pang meryenda kaya excited na ko umuwi!!

Nag lakad na ko pauwi. Hay nasan kaya si Ren? Sana makita ko ulit siya para maihatid ako sa bahay namin! Wahihihi.

“ibigay mo na samin lahat ng mga gamit mo lalo na ang wallet at cellphone”

WOOOOOOOOOOTTT

Napabalik ako sa kantong nalagpasan ko and nakita ko may tatlong lalake na pinapaligiran ang isang lalake.

Wait! Schoolmate ko yung pinapaligiran nila!! Napansin ko dahil dun sa suot niyang uniform. Pero bat parang ngayon ko lang ata siya nakita? Meron siyang weird na buhok at color brown pa! teka, pwede ba sa school ang may kulay ang buhok? Nakasalamin siya and naka brace.

Yung buhok niya pang rakista, pero ang porma niya pang nerd? No wonder napag tripan to nang mga lalakeng to!

Pero teka, tutulungan ko ba siya o hindi?



Naku naman!!

[~bluesmine~]

Chapter 3
*WLS*




“paalisin niyo na ako”

Syempre onting arte muna no. Para naman isipin ng mga to na hindi ko sila kaya! Haha pero mamaya patay sakin yang mga yan!

“ano ka ba bata! Hindi halata sa itsura mo pero alam naming bigatin ka! Nag-aaral ka sa Prince Academy di ba?”

Eh? May dukha, mahirap, binbo din sa Prince Academy no!

Ano ba naman itech! Tatayo na lang ba ko dito at manunuod o mag- aala darna at tutulungan si schoolmate?

“e-eto na”

kunyari ilalabas ko yung wallet para lahat na ng attention nila dun sa wallet ko mapunta at nang makapag simula na kong mag exercise, kaya lang--

ilalabas na niya sana yung wallet niya kaya lang hindi ko alam kung tatawagin niyong kahanga-hanga o katanga-tanga ang ginawa ko, lumapit ako sa kanila at pinigilan ko si weird-looking schoolmate na ibigay sa kanila yung pera.

“nakita rin kita! Kala mo makakapagtago ka sakin ha?”

“ha?”

may babaeng lumapit samin at pinigilan yung kamay ko sa pagaabot sa kanila ng wallet. Teka, eto yung commoner na nagaaral sa school namin ah? Ano naman kaya ang kailangan nito?!

Kinuha ko yung wallet sa kamay niya “ang laki nang utang mo sakin! May pera ka pala, bat hindi ka nagbabayad?”


Utang? Ako? Nangutang? Ni-isang beses ata sa buhay ko hindi ko pa nararanasan yun! Ano bang pinagsasasabi ng babaeng to? ???

“ah miss, umalis ka dito kung ayaw mong masaktan!”

“bakit? May utang din ba sa inyo ang taong to?” tumingin ako kay weird-looking schoolmate “naku masama yung mangutang nang mangutang!” hinila ko siya paunti-unti “dapat kung may pera ka na wag ka nang nangungutang.”

“ano bang sinasabi mo?” ay tokwa! Kay slow naman nang lalakeng to!

“maki-ride on ka na lang kung gusto mo pang makauwi nang kumpleto ang katawan mo” bulong ko sa kanya

Eh? Eh yakang yaka ko tong mga to! naku naman! Bat ba nakikialam tong babaeng to?!

“hoy miss! Mabait ako sa mga babae! Pero ayoko sa lahat yung pakielamera. Kung ako sayo umalis ka na dito bago ka pa masaktan.”

Haha! Korek ka diyan! Masyadong pakielamera eh! 8)

Etong gorilla na to!! naku talaga naman!! >

Ngumiti ako sa kanya, yung pinaka sweet na smile. “ah hehehe, aalis na ko” hinigpitan ko yung hawak ko sa wrist ni weird-looking schoolmate, WLS for short. “aalis ako, kasma niya” bigla akong tumakbo habang hatak-hatak si WLS. Yung mga gorilla naman, hinabol kami.

“t-teka miss!”

Nagulat ako dahil bigla ba naman akong kinaladkad palayo sa mga goons na yun.

“manahimik ka na lang diyan at tumakbo WLS!! Ayoko pang mamatay!!”

“WLS?”

Ano naman kaya yun?

Lumingon ako sa likod and nakita kong hinahabol parin kami ng mga gorilla!!

WAAAHH!! Gorillas are on the loose!! Kailangan nilang maibalik sa manila zoo!!

May nakita akong ga-bundok na tambakan nang basura, at dahil masyado akong desperadang mabuhay, hinila ko si WLS na gilid nang mga basura para dun kami magtago.

“miss, bat tayo nandito? ???”

“shh wag ka maingay, nagtatago tayo”

“bakit dito? ???”

ang daming pwedeng pagtaguan at bat dito pa niya napili?

“wala na tayong ibang pagtataguan no!”

“ang baho kaya” nagtakip ako ng ilong

Anak nang tokwa naman tong WLS na to oh!! mas gusto pa atang mamatay kesa makaamoy nang mabaho eh!!

“singhutin mo nang singhutin para mawala ang amoy”

“papatayin mo ba ko? ???”

“sila ang papatay satin”

“mamatay ako sa suffocation dito” parang mas gusto ko pa ata mamatay sa bugbog ng mga goons na yan kesa mamatay sa mabahong lugar na to.

Ang pakielamera naman kasi! Siguro kung hindi nakialam yang babaeng yan kanina ko pa nagulpe ang mga goons na to!!

Nakita kong parating na yung mga gorilla kaya tinakpan ko yung bibig ni WLS.

Nung nakita kong nakalagpas na sila, tsaka ako nakahinga nang maluwag.

“ligtas na tayo!!! weeeeeeeeeee”

Nagtatalon naman si pakielamera sa tuwa. Ako naman hinila ko na siya palayo dun sa mga basura dahil hindi ko na ma-take ang amoy dun.

“grabe kala ko mamamatay na ko!! Marami pa kong pangarap sa buhay! Gusto ko pang makapagtapos nang pag-aaral. Gusto ko pang magkaroon nang sariling pamilya. Gusto ko pang tuparin ang mga pangarap ko sa buhay! Hindi maaring matapos ang buhay ko sa ganito lang. magmimistulang isang napakawalang silbe nang buhay ko pag nangyari yon! tsaka panigurado malulungkot si mama at ang mga kapatid ko pag nawala ako. at paano na ang mundo pag wala na ko?”

Napatigil ako then napatingin ako sa kanya. Nakita ko sa mukha niya na tuwang tuwa siya sa mga nangyayari at the same time may halo din takot.

Ang weird nang itsura niya.

“hindi naman ikaw ang na-holdap eh bat ikaw ang nag rereact ng ganyan?”

Napatigil naman siya and from her expression kanina, napalitan ng pagtataka yung mukha niya.

I can’t help my self, I burst in laughter.

“ibang klase ka ;D”

Tumawa din si Ardie—err tama ba yung name? or is it Arnie?


“ngayon lang ako nakatakbo nang ganun! ;D”

“ngayon lang ako nakapag tago sa mga basura ;D”

Inabot ko sa kanya yung wallet niya “eto oh ”

“ah, salamat”

“schoolmates pala tayo, pero parang hindi kita madalas makita sa school, ano nga palang name mo?”

Do I really need to tell her my real name?

Siguro wag na lang, baka eto na rin ang last time na magkita kami.

“J-jacob”


“Jacob” so hindi WLS ang name niya! “I’m Arcie senior na ko sa Prince Academy, ikaw?”

“junior palang”

Para hindi na siya maghinala masyado, yan nalang sinabi ko.

“oh I see, kaya pala hindi kita masydong nakikita. Tara kain tayo samin?”

“ha? Ano, kasi—“

“tara na dali!! ”

Wala na kong nagawa kasi kinaladkad niya na ko papunta sa kanila.

Tumigil kami sa isang maliit na bahay na may cafeteria na karugtong.

“you live here?”

“ah, hindi ko pa pala nasabi sayo, oridnaryong tao lang ako, kaya ako nakapag aral sa Prince Academy, kasi nakakuha ako nang scholarship. Pasensya ka na sa house namin ah? Kahit naman maliit yang malinis naman.”

“ah, ok lang”

“tara na?”

Pinapasok ko siya sa loob nang house namin at sinalubong naman kami nang tatlo kong makukulit na kapatid. I had three younger siblings, isang 12 years old, isang 9 at isang 7. medyo mahirap silang alagaan pero carry ko naman! Ako pa! hehe

Pinakain ko nang ginataan si WLS este Jacob pala. Nakakatawa nga ang expression niya kasi hindi niya alam kung ano ang ginataan pero nung na-try niya, ayun sarap na sarap.

Pero for the first time in history nagkaroon ako nang friend sa school na makakausap ko freely. Kahit papano pala angels in disguise din yung mga gorilla na yun! Hehe

Habang pinapakain niya ko nang.. basta kulay purple na pagkain na hindi ko na matandaan ang pangalan.. batsa masarap! Ayun, napaisip naman ako..

I’ve never laugh like that for 2 years..

And sa isang hindi inaasahang incident, ang commoner na to pala ang makakapagpatawa ulit sakin ng ganun.



[Arcie’s POV]

(Next Day.)

“Arcie, pinatatwag ka ni principal sa office niya.”

Umagang-umaga pa lang, may lumapit na agad na teacher sakin para sabihin yan. Hay, bakit kaya?

Pumunta ako sa office ni principal, then nakita ko siyang nasa desk at may kung anong sinusulat. Kung titignan mo maigi, hindi mo masasabing principal ang kaharap mo. She looks more like a model. Ang ganda niya kasi para maging isang principal.

Hay, oh well, nasa dugo naman ata nila. Gwapo si Jiro, maganda si Ms. Jennica. Siblings yung dalawa. :

“ma’am pinatatawag niyo daw po ako?”

“oh yes, please sit down.” Umupo naman ako sa chair katapat niya. “tinitignan ko yung grades mo kanina, and I want to congratulate you for having a good grades this past years”

“ah thank you po”

“then as a reward, tutal fourth year ka na, I transferred you to star section.”

“thank you po”




"WHAT?!"

“nilipat na kita sa star section. Starting today dun na ang section mo. ”

S-S-S-S-S-S-S-S-S-STAR SECTION?!?!?!??!

Ano ba dapat maramdaman ko?







Tuwa o lungkot?!

[toffee_zeyer]

cool...ang galing niyo po talagang gumawa ng stories!

[~bluesmine~]

@toffee_zeyer
- hello! maraming thank you sa pagbabasa mo


_______________________________________



Chapter 4
*Star Section*

“hello, I’m Ms. Krissa Fuentes, new adviser ng star section and at the same time, math teacher din. ”

“hi po ma’am, I’m Arcie Morales”

“so punta na tayo sa classroom?”

Bata pa ang adviser ng star section, kung iisipin mukhang newly grad lang siya eh. Well, I remember her kahit bagong teacher pa lang siya dito, siya kasi yung teacher na nakita kong lumabas sa hell na classroom ng star section na umiiyak. Mukhang ok naman si Ma’am Fuentes. Hay, pero ako kaya maging ok lang? mapupunta ko sa star section kung saan ang mga classmates ko ay mas mayaman at mas popular pa sa ibang nag-aaral dito. Malala na nga mga classmates ko dati, ngayon pa kaya? Hay naku naman! Tapos magiging classmate ko pa ang S6. I hope hindi sila bully! Pag nagkataon naku po hindi ko sila uurungan. Ang problema nga lang pag kinalaban ko sila baka maging me against the world ako sa school na to! Mag-ala San Chai-Makino-Jan Di na kinalaban ang F4 ang drama ko! Susme! Wag naman sana!! :-X

Nakarating na kami sa classroom. Mas onti ang students dito compared to other sections pero mas malaki ang room. Tingin pa lang sa mga classmates ko babae mukhang maarte na at sa mga classmates ko namang lalake mukhang mayayabang. Pero wala pa ang S6. Late sila? I wonder kung nasaan ang anim na yun.

“ok, class please listen” tumigil naman sila sa pagdadaldal “you have a new classmate here. Please introduce yourself.”

“ah hello, I’m Arcie Morales—“

“Arcie Morales? Yung mahirap na scholar sa school na to??” tinignan ko yung girl na nag salita

Grr!! Hindi ako mahirap noh!! Kahit papano nakakain ako more than three times a day!! >

“ah, ako nga yu—“

“ma’am what is she doing here?”

Umpisa pa lang alam ko nang hindi ako welcome! :-[

“ah, kasi—“

“pss!” sabi nung isang lalake sa likod “baka nagkakamali kayo nang pasok sa kanya? For reach and famous lang ang section na to”

“ano ka ba! She’s famous! Siya lang kasi ang nag-iisang mahirap sa school na to 8)”

Nagtawanan naman sila. Ok napapahiya na lahi ko dito!!

“class please—“

Bigla naman may nagbukas nang pinto kaya lahat kami napatingin

“good morning”

“ohayo!!”

“bonjur!!”

Napalunok ako bigla.

Ang S6!! :-X

Nanlaki naman ang mata ko nung nakita ko si Ren.

Bobitang bata!! Nakalimutan ko na star section din pala si Radish at member din nang S6!! Weeee!!

“ma’am who is she?”

Napatingin naman sakin yung buong S6. nagkatinginan kami ni Radish and like me, nanlaki din yung eyes niya.

“oh?” napaturo siya sakin

“ah, new classmate niyo siya. She is Arcie Morales.

“wow may new classmate na naman tayo!! ”

“Ms. Yanna siya yung *laugh* scholar na mahirap :”

Napayuko na lang ako. Hay, napapahiya ako sa harap ni Radish! :-\

“welcome to star section” biglang napataas ang ulo ko. Ren held out his hand “enjoy your stay here ok? ”

Nakipag shake-hands ako sa kanya “th-thanks! ”

He winked at me.

Waaaaaaaaaaaaahhh Radish!! *sniff* ang kind mo talaga kahit kelan!! Ikaw talagang labanos ka!! Savior kita! :'(

“ah ok class, please sit down. Mag start na ang lesson.”

Nagsibalikan naman sila sa mga upuan nila

“hmpf kainis! Pasalamat siya kay Prince Ren!”

Prince Ren? ???

“hoy sabi ni ma’am umupo na daw!”

Ay oo nga! Teka, saan ako uupo?

“ah, ma’am saan po ako uupo?”

“ay oh, yes I’m sorry. Saan ba may vacant seat?”

“ma’am walang vacant seat dito except dun sa tabi ni Prince Jiro. Pero girl sorry ka na lang, ayaw niya na may umuupo sa tabi niya.”

So saan niyo ko pauupuin? Sa labas? GRRR bat ba ko napunta sa section na to!! >

“I don’t mind at all.” Napatingin kami lahat sa likod, at ayun nga nakaupo si Jiro dun at may isang vacant sit sa tabi niya. “I guess it can’t be helped. Walang ibang vacant seat eh”

“Ms. Morales you can seat over there.”

Umupo na ko sa tabi ni Jiro. “uh, thanks”

“for what?”

“dito sa—“

“don’t misunderstood, I didn’t do it for you. Tsaka please wag mo kong kausapin kasi ayoko nang bino-bother ako sa loob nang classroom”

OK PAYN WATEBER!! >

Hmp!! Nag thank you lang eh!! Buti nga at marunong pa ko mag pasalamat!!!!!!! >

“tignan mo talaga yang babaeng yan! Na-welcome na nga ni Prince Ren nakatabi pa si Prince Jiro natin!! Humanda talaga siya!!”

At grabe naman pag-uusapan na nga lang ako ang lalakas pa nang boses nila!!

Naku naman Ms. Jennica!! Ano bang kasalanan ko sayo at bat mo ko pinarusahan nang ganito!! Waaaaaaaaaaaaaaaahhhh!! :'( :'(

---

[Jiro’s POV]

Recess time..

“isu-suot mo ulit yan?”

Ay pusa!!

Palabas ako nang principal’s office para kunin ang gamit ko nang biglang sumulpot na lang kung saan ang ate ko, and at the same time principal din nang school na to.

Tinignan niya yung hawak kong wig, salamin and brace.

“mag di-disguise ka ulit?”

“It’s none of your business”

Pumunta si ate sa desk niya “she’s in the garden right now .”

“eh? ???”

“si Arcie. Nakita ko siya sa garden. Dun siya madalas mag lunch.”

“oh, and so? ???”

“alam ko gusto mo siyang puntahan”

Ano ba tong sinasabi ni ate? ???

“di kita maintindihan.”

“yung tawa mo kahapon”

“ha?”

“accidentally nakita ko kayo, and you were laughing.”

Naalala ko yung nangyari kahapon. Nung niligtas niya ko dun sa tatlong mokong na balak kunin ang pera ko.

“nagkamali ka nang nakita mo.”

“she can help you.”

Napatingin ako kay ate “kaya ba nilipat mo siya sa star section?”

She didn’t answer

“I don’t need help from anyone! >”

“you’re so stubborn”

Palabas na ko sa principal’s office. Ayoko na naman maka rinig ng kung ano kay ate about sa nangyari noon.

“parang ngayon hindi ko na mabasa kung ano ang iniisip mo”

Napatigil ako, then I look at her

“well, we’re siblings right? Kahit ako din ate hindi ko mabsa ang nasa isip mo. Like for example ang pag hire mo dun sa baguhang teacher na yun as the adviser of star section. Well, mukhang nasa dugo na natin ang ganun so wag ka na mag taka”

Lumabas na ko sa office.

My sister is really annoying! Bakit be she always jump into a conclusion? Hindi naman kami close nung girl na yun. Nagkataon lang na nakialam siya kahapon.

Ready to fight na sana ko tapos biglang dumating!

Pero tama rin si ate, for a long time hindi ako nakatawa nang ganun. Ewan ko ba, magaan ang pakiramdam ko dun sa pakialamerang babae na yun. And infairness masarp yung pinakain niya sakin na, nakalimutan ko ang pangalan, basta color violet siya na may saging, ube tapos may sago ba tawag dun? Basta yun!

Pumasok ako sa locker room then sinuot ko yung wig, salamin and braces. Hay dati ako si “Mr. Nobody” pag suot ko ito, ngayon nagkapangalan na. I’m Jacob!

Lagi ako nag di-disguise pag sawa na ko sa too much attention na nakukuha ko. Lagi na lang Prince Jiro here, Prince Jiro there. Naiirita na kasi ako. Tsaka kelan pa ba ko naging prince? Eh hamak na anak lang ako nang may ari nang school na to! ni-hindi nga ako nagpapatakbo nang bansa eh!

Lumabas na ko nang locker room. Panigurado hinahanap na ko nang S6 ngayon.

“si Arcie. Nakita ko siya sa garden. Dun siya madalas mag lunch.”

Oh e ano ngayon kung nasa garden siya nag lulunch? After nang incident kahapon, I promise my self na hindi na ko magpapakita sa kanya. Kahit papano naman kasi nakita ko na mabuti siyang tao. Tinulungan niya ko kahapon kahit ganito itsura ko. Tinulungan niya si Jacob hindi si Jiro. At alam ko wala siyang hinihiling na kapalit sa ginawa niya. Kaya ayoko siyang lokohin sa identity ko.












Maya-maya lang nakita ko na ang sarili ko na naglalakad papunta sa garden.

Tsk! Grabe naman kasing mga paa to eh! Ang galing mag tempt!

“Jacob?” napalingon ako sa likod ko and ayun nga, nakita ko ang kaisa-isang estudyante na nakakakilala sakin bilang Jacob.

“Arcie”

“ano ginagawa mo dito?”

Ano nga ba? “ah nagpapahangin lang”

“tara kain tayo!”

Bago pa ko naka-hindi kinaladkad na naman niya ko.

“wala ka bang kasama?”

“wala. Lagi lang din ako mag-isa. Ikaw?”

“tulad mo.” Lagi akong mag-isa pag naka disguise ako and I’m enjoying it! “wala ka bang kaibigan?”

“sa school na to wala” napatahimik naman siya “ay wait meron pala! Ikaw! Friend kita di ba? ”

“friend?”

“oo friend. Bat, ayaw mo ba kong maging friend? :-\”

She looks down

“no I didn’t mean that! Kasi—ano I like to be your friend ” I smiled to her

“Thanks” she smiled back “ay meron pa palang isa. Kaso pag nasa school kasi hindi kami ganoong nag-uusap.”

“ha? Sino?”

“wag mo nang alamin baka di ka lang maniwala sakin ;D”

“alam ko naman di ka magsisinungaling”

She smiled at me “si Ren ”

“Ren? Yung vocalist? ???”

Bigla naman siyang napatingin sakin “b-bakit? Hindi ba siya? Baka ibang Ren.”

“siya nga yun. Nagulat lang ako kasi sinabi mo ‘yung vocalist’ hindi ‘yung S6”

“ha ano ka ba eh—“ ay oo nga pala! Nakalimutan ko kilala niya ko na Jacob hindi Jiro! “uhmm, idol ko kasi siya”

Siguro pag marinig ni Ren ang mga sinasabi ko papalakpak ang tenga nun! Pero friend niya pala si Ren? Siya kaya yung laging nababanggit ni Ren na childhood friend niya?

“tama ka magaling nga siyang kumanta”

“uhm bat pala hindi kayo masyadong nag-uusap dito?”

“madalas kasi lagi siyang napapaligiran nang maraming tao :-\”

“S6 siya eh” at ayun ang disadvantage nang pagiging S6.

“tama ang S6. hay”

“hindi mo ba gusto ang S6?”

“hindi naman, medyo inis lang sa iba nilang pinakikta. Tignan mo na lang, si Justine na naturingang president late kung pumasok! Si Yanna na laging sinasabi na boyfriend niya si Lance pero tanggap nang tanggap ng gifts kung kani-kanino. Si Lance naman walang ibang ginawa kundi ang mang babae! Hindi laruan ang puso nang babae no! tapos si Michelle, mukhang suplada! At si Jiro, naku wala na ata akong nakilalang ibang tao na mas susunget pa sa kanya!!”

“eh?” alam ba nang babaeng to ang sinasabi niya?! >

“oo! Alam mo ba sa hindi malamang kadahilanan nilipat ako nang principal sa star section! Tapos alam mo nakatabi ko pa yun! Ang sunget talaga!! >”

Paanong hindi eh ang daldal niya kanina?! Thank you thank you pa!! kailangan pa ba yun?! As if namang gusto ko talaga ibigay yung upuan na yun sa kanya!! >

“hindi ko talaga alam kung ano nagustuhan nang mga babae sa kanya!! Di hamak naman na mas mabait si Ren no!”

Di hamak naman na mas gwapo ako no!

Bigla namang nag ring ang bell

“hala!! Kailangan ko na bumalik sa room!”

“ako din”

“Jacob thanks for keeping me company! ”

“no prob!” kahit katakot-takot na lait ang natamo ko sayo! :

“bye bye” tumakbo na siya paalis

Pero kahit nalait ako, sa hindi malamang kadahilanan




natuwa ako nung sinabi niya na friend niya ko.

[~bluesmine~]

Chapter 5

*Official Best Friend*

[Arcie's POV]

Katatapos lang nang Japanese subject namin, isa sa pinaka hate kong subject. Sa school kasi na to, recuired lahat na kumuha nang Japanese and French subject. Hay, as if namang kailangan ko yun para makapasok nang college?!

Yung katabi kong masunget, magdamag lang tulog habang nag le-lecture yung teacher namin. Naku talaga kung ako ang teacher matagal ko nang nabato ito nang chalk!! Palibhasa may-ari nang school tsaka S6 eh!!

Supposed to be English time na ngayon kaya lang nagulat kami na si Ma’am Krissa ang teacher na pumasok samin.

“what are you doing here?” sabi nang isa kong classmate na babae na hanggang ngayon hindi ko pa alam ang pangalan, tawagin na lang natin siyang si Arte 1

“tapos na kanina pa ang math time ah” ayan si arte 2

“chu chu ka na” eto naman si arte 3

“oh what are you waiting? Chupy! Alis!” at si arte 4!

Ang mga walang manners kong classmates. :

“ah, ano may announcement kasi—“

“bilis bilisan mo! You’re an eye sore!”

Medyo napapahiya na si ma’am kaya sumabat na ko “ma’am ano po yung announcement?”

“ah, nag resign na yung English teacher niyo—“

“yung matandang hukluban? :”

“buti naman nag resign na no!! ni hindi na nga maintindihan yung sinasabi nun eh!” nagtawanan naman yung mga classmates ko

Talking about manners!! Mga elites ba talaga tong mga to?! kung mga makaasta parang walang pinag-aralan eh! Tapos etong katabi ko tulog parin hanggang ngayon!!

Gigisingin ko na sana kaya lang may pumigil sakin

“kung ako sayo, wag mo na ituloy yang binabalak mo.”

“p-pero—“

“gawin mo yan kung gusto mong mapahiya dito.”

Nanahimik na lang ako. Ok fine!! >

Yung mga classmates ko patuloy parin sa pagtawa.

“patapusin niyo nga muna siya mag-salita!”

Hay salamat nanaway narin ang president!!

“ano, y-yung new English teacher niyo tomorrow pa dadating kaya mag break muna kayo ngayon.”

“I wonder kung sino yung new teacher?”

“sana naman may kwenta na noh! Unlike nang adviser natin na nasa harapan ngayon”

Nagtawanan ulit yung mga classmates ko. Si Ma’am Krissa, dahil siguro sobrang napapahiya na, nag walk-out palabas!

Ang mean naman talaga nang mga taong to!! wala atang teacher ang tatagal dito eh!! Kahit ata si Yankumi di kakayanin ang mga to!! grrr!! Hindi na talaga ko makapag pigil!! >

Sa sobrang inis ko napatayo ako bigla “ano ba naman kayo!! Mga wala kayong respeto ah! >!”

Tumayo din si Arte 1 at lumapit sakin “sino ka sa palagay mo para sabihan kami nang ganyan ah?!”

“wow! May away! May away!! ” nagtatalon naman si Yanna na kala mo nag che-cheer sa isang basketball game!!

“I’m nobody! Walang name tulad niyo, walang pera tulad niyo pero wala din ako pakialam kung sino pa kayo! Hindi ko na masikmura yang pinag-gagagawa niyo!! Mga asal kalye yang pinakikita niyo hindi niyo ba alam?!”

“hoy amoy kalye! Manahimik ka kung ayaw mong durugin ko yang mukha mo!”

“hoy maarte compare to Ma’am Krissa, ikaw ang walang kwenta no! at least marunong siyang rumespeto”

Nakita ko na inambaan na niya ko nang sampal at hinanda ko narin ang sarili ko na masampal niya kaya lang—

“gutom ako”

Nakita kong nakatayo si labanos sa harap ko. Teka paano siya napunta diyan?

“P-prince Ren”

“sabi ko gutom ako, tara samahan mo ko kumain” kinuha ni labanos yung kamay ko then hinila niya ko palabas nang classroom

---

“hay naku naman binbo! Kahit kelan war freak ka talaga! Pasalamat ka classmate mo ko.”

Kinaladkad ako ni labanos papunta sa may gate ng school habang sinesermonan ako.

“alam mo dapat hinintay mo na lang na pagsabihan sila ni Justine bago ka nang-away. For sure hindi ka na tatantanan nang mga mukhang paa na yun.”

Mukhang paa? Mas malala pa pala manlait si labanos kesa sakin eh!

But infairness, naligtas na naman ako ni Ren. Kahit talaga siya ang knight in shining armor ko.

“ok payn wateber!” binitawan niya na yung kamay ko “at bat mo naman ako dinala dito?” paano ba naman nandito na kami sa may gate nang school, palabas

“di ba sabi ko gutom ako?”

Ah! So kung hindi pala talaga siya nagugutom hindi niya ko kakaladkarin palayo sa mga maaarte na yun? >

Ok! Binabawi ko na ang sinabi ko! Hindi ko siya savior! At lalong hindi siya ang aking knight in shining armor!! >

“kumain ka mag-isa mo!” ready na sana ako mag walk-out kaya lang pinigilan niya ko.

“wait lang! samahan mo ko bumili nung bilog-bilog”

“bilog-bilog? ???” ano’ng klaseng pagkain yun? Baka fertilizer para sa labanos. Hehe :

“oo! Yung sinasawsaw! Yung pinakain mo sakin dati! Basta nasa kariton siya”

“sinasawsaw na nasa kariton?”

“oo!! yung color white!”

“ah fishball! Kasi nman hindi bilog-bilog ang tawag dun at hindi rin kariton ang tawag sa pinagtitindahan nila nun!”

“ayun nga fishball!! Tara na binbo!”

“teka” pinigilan ko ulit siya “ang aga pa kaya no! wala pang nagtitinda nun! Tsaka bawal tayo lumabas nang school”

“ano ba yan!” umupo siya sa malaking bato “gusto ko pa naman kumain nun”

Susme! Para namang bata tong si labanos!

“TAAAHHHHOOOOOO”

“si manong puti!! ” tumayo naman siya at tumakbo palabas nang gate

Manong puti? Sarili ba niya tinutukoy niya? :

“huy! Sinong manong puti?”

“yung nagtitinda nang taho!”

“bat manong puti?”

“color white kasi ang tinitinda niya”

“ahh” ang dami naman talagang nalalamang pangalan nang labanos na to!

Bumili siya nang taho kay Manong Puti, “uy binbo gusto mo din ba?”

“ako din po isa”

Magbabayad na sana si labanos kaya lang pinigilan ko siya “libre na kita labanos”

“ha?”

“dahil niligtas mo ko kanina. ”

He smiled at me “edi ililigtas na kita araw-araw”

“wag naman! Baka mamulubi na ko kakabili sayo nang taho!”

He laughed “but I’m really glad na classmate na kita. Mababantayan na kita araw-araw. Hindi kasi kita mahagilap kung saang sulok ka nang school nagpupunta dati. But now, lagi na kitang nakikita.” Tumakbo siya papasok nang school “mahuli panget!”

“h-hoy! Teka anong sinabi mo?

“sabi ko binbo ka talaga! Eto lang ba kaya mong ilibre sa savior mo?”

Tumakbo ako papunta sa kanya “hindi yon! Ano ulit yung sinabi mo kanina?”

“sorry, cannot be repeated!!”

Actually I heard it clearly. Yung sinabi niyang mababantayan na niya ko. Sadyang hindi lang ako makapaniwala sa narinig ko.

***

---

[Michelle’s POV]

I know he really loves cookies. Nabili ko na ata halos lahat nang mamahaling brand nang cookies na alam ko pero bakit hindi parin siya masaya? :-\

I love him eversince I first met him. I know tingin niya lang sakin is good friend, and ang akala niya siguro ganun din ang tingin ko sa kanya. Sabi niya dati sakin, kung sino daw ang girl na makakapag bigay sa kanya nang pinaka masarap na cookies, siguro yun na yung girl na destined sa kanya. Lahat na nang masarap na cookies na alam ko binili ko. Nagpa bake narin ako sa mga professional patessier na kilala ko, pero not even once nag kaintirest siya sa mga yun. Lagi niyang sinasabi na thanks, the cookies are good. Pero halata naman sa expression niya na hindi niya gusto yun. Hay what should I do?

“kabooom! ”

“oh my!!—ano ka ba naman Ren! Bat ka ba nang gugulat? >”

“nakapangalumbaba ka nanaman diyan eh! Ano bang problem ha?”

“wala akong problem no!”

“sus! Eh bakit mukha kang pinagsakluban nang langit at lupa diyan?”

Hay, when I’m in this kind of state, ang pinaka-last person na ayokong makakita sakin is si Ren. Mangugulit kasi yan nang mangungulit hanggang sobra ka nang mapikon sa kanya.

“I’m just hungry!!”

“edi kumain ka! Ang dami dami namang cookies diyan sa harap mo”

“ayoko niyan”

“ayaw mo edi akin na lang!” kumuha si Ren nang isang cookies

“masarap ba? ???”

“oo naman no!! saan mo to nabili?” hay si Ren naman nasarapan, bakit kaya siya hindi?

Kung sabagay lahat naman ata nang pagkain masarap para sa lalaking to eh! :

Kinuha niya yung isa pang box na nasa harapan niya “cookies din ba laman nito?”

“oo, bigay lang sakin ni—I forgot her name eh. Basta sabi niya idol na idol niya daw ako, tapos ayun binigyan ako nang cookies. Siya ata nag bake kaya I doubt na masarap yan”

“talaga?” binuksan niya yung box “wag mong sabihin na hindi masarap unless na hindi mo pa na-try” kumuha siya nang isang cookies “ang sarap kaya!! Try mo oh” inabot niya sakin yung box.

Kumuha naman ako nang cookies. Masarap? Eh ordinary nga lang yung lasa eh! Mas masarap pa yung pina bake ko.

“mas masarap kaya yung isa no! bake yan nang isang professional patissier samantalang to, napaka ordinary nang pagkakagawa”

“hmm I don’t think so! Let’s ask the professional kung ano ang mas masarap?”

“professional?”

Hinila ako palabas ni Ren. At sino namang professional ang tatanungin niya? ???

“wait here”

Nakita kong lumapit si Ren dun sa girl na bago naming classmate. Teka siya ba yung professional na sinasabi niya? Paano naman nangyari yun eh balita ko hamak na commoner lang siya?

Lumapit ako nang onti sa kanila para mapakinggan ko yung pinaguusapan nila.

“binbo, tignan mo oh may mga fans na naman ako na nag bigay ng gifts puro cookies pa! ”

“ang dami niyan ah? May galit ata sayo ang nagbigay niyan! Bukod sa gusto ka nang masiraan nang ngipin, may plano pa atang magka- diabetes ka!”

Aba, bat parang close ata sila? Matagal na kaya silang magkakilala. Wait, siya kaya yung nakwento niya minsan sakin sa childhood friend niya?

“grabe ka naman! Wala naman akong kaaway no! sa bait kong to. Anyways, tingin mo ano mas masarap dito? Eto gawa nang isang professional patisserie” tinuro niya yung isang box, “eto naman sariling bake nang nagbigay sakn. Tingin mo ano mas masarap?”

Hay naku naman, kahit sinong matinong tao ang tanungin niya, natural pipiliin nila yung bake nang patisserie! Kahit hindi na nga tikman eh. Hindi ko alam bat pa kailangang tanungin ni Ren yan!

“syempre eto” tinuro niya yung isang box

Nagulat naman ako kasi yung box na tinuro niya eh yung box na may lamang cookies na home-made! Teka, baka naman nagkamali lang siya nang turo?

“etong sariling bake ni fan?”

“yup!” eh? Iba ba talaga ang taste ng mga commoner?

“bakit mo naman nasabi? Eh hindi mo pa natitikman?”

“ano ka ba naman labanos! Pinaghirapan gawin to para sayo no. pinagtuunan niya to nang oras at pagod niya para lang sayo. Let’s say compare sa taste nang ibang tao mas masarap tong gawa ng professional ek-ek na yan! Pero kung ang tao marunong talaga maka-appriciate nang bagay, mas magugustuhan niya to. Mahirap magustuhan ang bagay lalo na kung galing sa purse mo hindi galing sa heart mo.”

Hinimas ni Ren si Arcie sa ulo “as expected ganyan ang sasabihin mo! ;D”

“eh?”

“thanks a lot binbo! Alam kong may isang taong nalinawan ang pag-iisip sa sinabi mo!”

“huh?”

“I need to go now!”

Lumapit sakin si Ren then inabot niya yung mga box ng cookies “alam mo na kung ano ang mas masarap?”

“ah Ren, thanks”

“for what? Wala akong nagawa no!” kinuha niya sakin yung isang box “tutal alam ko namang kakainin mo yang home-made cookies, akin na lang tong gawa nang famous patisserie!!” tumakbo na siya paalis

After our dismissal, dumiretso agad ako sa bookstore to buy a cookbook. Then that night, I started to bake the cookies. First time ko lang mag bake, but I excerpt all my efforts. Sana nga lang magustuhan niya.

The next morning iniwan ko sa ibabaw ng locker niya yung cookies. I left a note pero anonymously.

(S6’s leisure room)

“loves ko kelan mo ba ko yayayain mag date ha? ”

“tigilan mo na kakadikit mo sakn Yanna!!”

Eto na naman tong dalawang to, naghahabulan.

“pwede ba tumigil nga kayo diyan!”

“hay naku Jiro, umagang-umaga high-blood ka na naman! 8)”

“kaya nga naman. Di mo gayahin si Michelle, mukhang happy :”

“ha?”

Pumasok nang room si Justine, and nakita kong may hawak siyang box.

“uy Justine ano yan cookies?”

“yup ”

“penge naman!!” lumapit si Yanna kay Justine para kumuha ng cookies kaya lang tinabing niya yung kamay ni Yanna.

“wag ka nga magulo Yanna!’

“hmp damot! Isa lang eh!”

“bumili ka nang sarili mo! Plano mo pa atang talunin si Ren sa pagiging PG eh!’

“uy narinig ko yun ah!”

“eh, eh eh.. I smell something fishy!! Mukha atang may nagustuhan na gift si Mr. president ah! Galing ba kanino yan? :”

"I dunno. But the cookies are great!” he bite one cookie.


I smile to myself

---

[Arcie's POV]

Lunch break..

Hay naku naman. Parang hindi na ko makakatagal sa section na yun. Pasalamat pa ko ngayon dahil hanggang masasamang tingin pa lang ng mga maarte kong classmate ang natatamo ko! Pero kung nakakamatay lang talaga ang tingin matagal na kong dedbol!!

Lunch break ngayon, at dahil sa nagdidilig nang halaman sa garden, no choice ako kundi sa cafeteria mag lunch.

“oh my gosh!! Amoy basura sa cafeteria” nakita kong palapit sakin yung apat na maarte,

“eh kaya naman pala eh! May basura dito!” nakatingin silang apat.

“ano ba yan! Baka maumay ang mga students dito!! Dapat tinatapon ang mga basura eh”

“masisira mga tyan natin dahil sa amoy nang basura!

“eww”

“gross!”

“yuck!”

“kadirdir”

Hindi ko na lang sila pinansin. Tinuloy ko lang yung pagkain ko.

“hoy! Hindi mo ba kami naririnig? Umalis ka nga dito!!”

“chupi na!! alis!!”

Tinulak tulak naman nila ko!! Naku!!! Nababdtrip na ko ah!! >

“ah, excuse me?” lumingon kami sa nagsalita.

“Ms. Michelle ikaw pala!”

“ano ginagawa niyo?”

“pinapaalis yung mga hindi dapat nandito”

“ah ganun ba? Bat hindi kayo umalis?”

“ha?” sabay-sabay nilang sinabi.

At talaga naman, duet pa!!

“kasabay ko siya kumain, kaya umalis na kayo.” Nag walk-out naman na yung mga maarte. Hay salamat!!

Wait, kasabay niya ko kumain? ???

“pwede ba ko umupo dito?”

“ha. Ah sige”

“uhmm, gusto ko lang ibigay to” may inabot siya saking box “thank you ah?”

“para saan?” she just smiled.

Eh?

“ah here” may tinawag naman siya kaya napalingon ako sa likod.

Ang buong S6 palapit samin. Naku po! :-X

“hey! New friend?”

“yes ”

Eh? New friend? Ako? ???

Napatingin ako kay labanos. He just smiled at me.

“ah! Miss! Nice meeting you” kinuha ni Lance ang kamay ko “anatawa kirei desu” (you look so beautiful). Then he winked at me

Ano daw sabi niya? ???

Piningot naman ni Yanna si Lance sa tenga “araayyy!!”

“wag mong pag papansinin ang isang to. anyway I’m Yanna! Sama ka minsan pag nag shopping ako ah? ”

“ah.. hehe” :-X

“that hurts ha!! :'(”

Ano ba ginagawa ko dito?

“Alright! Dahil new friend ka ni Michelle, and bihira lang mangyari na magkaroon siya nang bagong kaibigan, at dahil friends din tayo, ikaw na ngayon ang official best friend ng S6!!”

“weeeeeeeee!! Weeeeeeee!! Masaya yan!! ”

Nagpalakpakan naman silang lahat. Si Jiro, nakangiwe.

O---K? ???

Bestfriend ng S6?




???




???


WAAAAAAAAH :-X





Mukhang magugulo na ang tahimik kong buhay!! :-X

[~bluesmine~]

Chapter 6

*New teacher*

[Krissa’s POV]

Thursday morning..

Ang tagal naman talaga ng weekend!! Para atang tumatanda na ko. Bat naman kasi sa dinami-dami ng pwede kong i-handle na section, bat yun pang star section na yun. Kakagraduate ko lang ng college last march. Ni-hindi ko nga expected na sa Prince Academy ako makakapag trabaho eh! Tapos pina-handle agad ako ng isang class, and star section pa!! walang ibang alam gawin ang mga estudyante dun kundi manlait na manlait!! Halos araw-araw ko na nga kinukulit si Ms. Jennica na palitan na ko dun kaso ayaw talaga niya. Ano bang nasa isip niya at nilagay niya ko dun?

After kong mag-bihis, bumaba na ko para makaalis na pero narinig ko na ang daming tao sa sala namin. Ano na naman kaya meron? ???

“naku! Eto na ang anak ko!!” hinila niya ko papalapit sa mga bisita niya “nag tatrabaho yan sa Prince academy!! Teacher siya dun!”

“totoo ba talaga yang sinasabi mo?”

“oo naman! Naku anak, hala sige ipakita mo nga sa kanila yang ID mo”

“ma naman eh!”

Pinakita ni mama yung ID na nakasabit sa leeg ko.

“o ayan o tignan niyo!”

“ay oo nga ano. Ang galing naman”

“nakakahanga naman ang anak mo”

“ha! Syempre mana sa nanay”

“ma alis na po ako!”

Lumabas na ko sa bahay. hay, ganyan talaga si mama. Nung nalaman niya na sa Prince Academy ako magtatrabaho, tuwang-tuwa siya. Kahit nga siguro makapasok ako na janitress sa school na yun ipagmamalaki na ni mama!

Bago ako pumasok nang school, dumaan mo na ko sa convenience store para bumili ng fresh milk, pang pakalma lang. ugali ko na kasi na uminom ng gatas bago pumasok ng school para at least mabawasan ang presyon na nararamdaman ko sa mga students kong mapanglait!

Sakto isa na lang yung fresh milk na nasa fridge. kukunin ko na sana kaya lang may isang kamay na humawak din dun sa fresh milk

“miss nauna ako”

“ha? Ako nauna! Tignan mo oh nasa ilalim ang kamay ko!” nakapatong kasi sa kamay ko ang kamay nung lalaki

“kanina ko pa yan nakita no! iniwan ko lang sandali”

“sorry ka ako naunang nakakuha”

“oh meron pa pala dun eh” may tinuro siya. Ako namang si utu-uto, tumingin kaya bigla niyang naagaw yung fresh milk sa kamay ko

“hoy teka--!!”

“joke lang! thanks sa milk! ” tumakbo siya papunta sa counter

GRRR!!! Sino ba yung bwisit na lalaking yun! >

Kumuha nalang ako nang chocolate and dumiretso na ko sa counter. Kamalas-malasan, nakasunod ko pa yung bwisit na lalake.

“ang dami naman ng chocolate na binili mo. Hindi ka ba natatakot tumaba?”

Tinignan ko yung bwisit na lalake “excuse me? Are you talking to me? ???”

He smiled “no, I’m talking to myself :”

I laughed “maybe you are crazy?”

He also laughed “bakit hindi mo ba kinakausap yung sarili mo?”

Napatigil ako. Come to think of it. Madalas ko atang gawin yun? Hehe :

“eto na yung bayad” nag abot siya ng 500php dun sa babae sa counter “pati narin sa kanya. Keep the change” umalis na siya

Eh? Ano’ng ibig niyang sabihin dun?

“amin na po yung chocolate” binigay ko sa babae yung chocolate

“miss kukunin ko yung sukli!” binigay naman sakin nung girl yung sukil dun sa 500.

Pagkakuhang pagkakuha ko ng chocolate ko hinabol kaagad yung lalake

“hoy!!” sinigawan ko agad siya. Buti hindi pa nakakalayo. Pero hindi naman tumigil sa paglalakad kaya napatakbo pa tuloy ako.

“hoy!” kinalabit ko siya “kanina pa kita tinatawag bat hindi ka humihinto?”

“ako ba?” tinuro niy sarili niya “akala ko ibang tao eh”

“sino pa bang ibang tao ang hahabulin ko!”

“malay. Baka may kasama ka diyan na hoy ang pangalan.”

Hindi rin naman siya masyadong pilosopo no? >

“eto sukli mo! Tsaka kasama diyan yung bayad ko sa chocolate! Ano bang nasa isip mo at binayaran mo yung binili ko ha?!”

“mahilig ako mantreat ng new friends ”

“eh? At kelan pa tayo naging magkaibigan?! Ngayon nga lang kita nakita eh! Makaalis na nga and don’t you dare follow me!!”

Hmp bwisit talaga!! Gwapo sana siya kaya lang ang hangin masyado eh!! Ang ganda niyang manira ng araw ah! Sino ba yung lalaking yun? Naku wish ko lang sana hindi ko na siya makita!!

Lumingon ako sa likod ko and nakita kong nakasunod sakin yung lalaki. Nag smile pa nga sakin.

Binilisan ko naman yung paglalakad ko. Naku baka rapist ang isang to ah!! :-X

Sumakay ako ng jeep, at siya din sumakay sa jeep. Ano bang problema nitong tao na to at sinusundan ako? Baka talaga ngang may pagnanasa yan sakin!! Naku po!

Bumaba na ko nang jeep, at nagulat ako dahil bumaba din siya.

Ok! Sigurado na ko! Target talaga ko nito!

Binilisan ko ang paglalakad papuntang school. Nakasunod parin siya sakin.

Hindi n ko nakatiis, hinarap ko siya.

“hoy lalake! Ano bang problema mo at sunod ka ng sunod sakin ha?!”

“ha?” tinuro niya ang sarili niya Ako ba?”

“sino pa ba ang kausap ko!!!”

“hindi kasi hoy lalake ang name ko”

GRRR pinapainit talaga nito ang ulo ko! >

“ano bang kailangan mo bat mo ko sinusundan ha?!”

“hindi kita sinusundan ah. Dito rin kaya ang way ko papunta sa work”

“hmpf! >” tinalikuran ko siya and tumuloy na ko sa paglalakad. Nang makarating na ko sa school, nakita ko na nakasunod parin siya.

“you!” tinuro ko siya “sinusundan mo talaga ko!!”

“ha? Hindi nga sabi eh. Diyan ako nagtatrabaho oh. teacher ako diyan” tinuro niya yung Prince Academy.

I started to laugh.

Then he laugh too.

Eh? ???

“bat ka nakikitawa?”

“wala lang. Kasi hindi ko malaman kung anong nakakatawa sa sinabi ko pero tumawa ka. kaya natawa din ako sayo ;D”

Talaganag nakakabadtrip siya no? >

“natawa ko kasi magpapalusot ka na lang palpak pa!”

“what do you mean?”

“ha! Teacher kaya ako diyan sa school na yan! At hindi ko matandaan na naging katrabaho kita 8)”

“really? Teacher ka diyan?” he held out his hand “I’m Nike Sanchez nga pala. I’m the new English teacher here.”

New?

English?

Teacher?

Waiit!!!! Don’t tell me siya yung bagong teacher?!

:-X


:-X :-X


:-X

Oh no!! oh hindeeeeeeeee!!!!!

---

***

Faculty room…

Katatapos ko lang ng lesson sa star section. As usual wala paring pag babago. Good luck dun sa new teacher!!

Pero bat naman kasi sa dinami-dami pa ng teacher sa pilipinas, yung lalake pa na yun ang kamalas-malasan na nakuhang English teacher dito sa school na to!! pwede namang iba na lang eh!!

Naku one of this days talaga mag re-resign na ko dito.

“Ms. Krissa, nakita mo ba yung new English teacher? Gwapo ha”

Gwapo nga ang panget naman ng ugali!!

“medyo ka-edad mo rin siya. Naku baka magka-lovelife ka na niyan”

Kung sa kanya lang wag na no! mas pipiliin ko pang tumandang dalaga!

“naku po Ma’am hindi. Mas pinagtutuunan ko po ngayon ang work ko.”

“so workaholic ka pala?”

Napalingon ako dun sa nag salita. Siya na naman!! May lahing kabute ba to at basta-basta na lang sumusulpot?! >

“pake mo!” walang manners!! Tama bang makinig sa usapan ng may usapan?!

He smiled at me then tumingin siya kay ma’am “hello po, I’m Nike Sanchez, new teacher po dito”

“hello. I’m Ma’am Dana Santos, history teacher. Buti naman at may nakatrabaho narin kami na bata-bata. At least may makakabonding na si Krissa”

Eh?!

“just feel free to ask her anything pag may kailangan ka ok?”

“yes ma’am thank you ”

“maiwan ko muna kayo diyan.”

Ma’am Dana!! Don’t leave me!! :-X

“paano ba yan nagtagpo na naman ang mga landas natin ”

“siguro may kamag-anak ako na may balat sa pwet at mukhang nahawa ako sa kamalasan niya”

“ayaw mo nun may makakabonding ka na”

“mas mabuti pang makipag bonding na lang ako sa aso no!!”

“so Krissa pala name mo. Krissa Fuentes?”

“stalker ka ba at alam mo ang buong name ko?”

“nakalagay sa ID mo”

“hmpf!”

“uy alam mo ang dami pala magaganda dito. Pati yung principal niyo.”

“kung gusto mo mag-hunting ng magaganda, dun ka sa bar pumunta no!”

Tsaka bat ba kausap to ng kausap sakin ha?!

“ano ka ba sinasabi ko lang. Ikaw din naman maganda”

Ano daw?

“hoy kung akala mo—“

Hindi ko naituloy yung sasabihin ko kasi bigla niya ko kinurot sa ilong

“ang cute mo! ”

Anak ng tinapa!!!

“aba mukhang nagkakasundo kayo ah?”

Napa-upo naman kami ng maayos ni Nike.

“good morning po ma’am”

“good morning po”

“good morning too Mr. Sanchez and Ms. Fuentes. Ms. Fuentes, paki samahan naman si Mr. Sanchez sa star section after ng class ni Sasamoto-sensei doon.”

“opo ma’am”

“thank you.” Umalis na si ma’am

Oo nga pala, after ng Japanese lesson ng klase ko, English naman. Pero bat ko pa kailangang samahan ang hoodlum na to?!

“ang ganda ni ma’am Jennica noh?”

“matagal ko nang alam. Hindi mo na kailangang sabihin noh! So ngayon crush mo na siya?!”

“hindi rin, I prefer younger ones” he winked at me

Bat parang nagsitaasan lahat ng balahibo ko sa katawan?

Inirapan ko siya.

“ang sunget mo Ms. Krissa. Tatanda ka agad niyan.”

“wala kang paki Sir Nike!”

“Sasamoto-sensei? May Japanese teacher kayo?”

Ang galing din naman niyang mag change ng topic no!!

“obvious?”

“wow naman”

Maya-maya lang pumasok na si Sasamoto-sensei sa faculty room. Meaning tapos na ang class niya sa star section kaya dumiretso na kami ni Nike dun.

Bago ko buksan yung door ng classroom, hinarap ko si Nike.

“makinig ka sa sasabihin ko. Medyo careful ka kasi mapang-mata masyado ang mga students dito. Don’t mess up with them.”

He smiled at me.

“don’t misunderstood. Sinabi ko sayo to hindi dahil concern ako! Nag papaalala lang.”

“Concern nga tawag dun ;D.”

“you--!!”

“I don’t care kung mapang-mata sila. Kung iintindihin ko lahat ng sasabihin nila, hndi rin ako makakapagtrabaho ng maayos. Anyways hindi mo pa ba bubuksan yung door? ”

Ouch. Parang tinamaan ako dun ah! :-\

Binuksan ko na yung door. Goodluck na lang.

“oh she’s here again”

“oh my gosh! Yung new teacher ba yung kasama niya?”

“ok class please listen” I was shocked because they are listening to me attentively. Err, may masama kaya silang nakain? “please welcome you’re new English teacher—“

Di pa ko tapos magsalita, nagpalakpakan na yung iba sa kanila. Mostly, girls.

“I think I should introduce myself now?”

“yes you may do so.”

“hi class. I’m you’re new English teacher. Sorry kung hindi ako nakapasok yesterday because I am officially hired today.”

“it’s ok sir .”

“sir ano pong name mo?”

Bat ang babait ng mga students ko sa kanya?!

“oh yes. I’m Nike Sanchez. I think we will be together for the whole school year so please be nice to me .”

“kawaii!!” (so cute!!)

Eh? Saang banda? Baka sa kuko. :

“ok, please get ¼ sheet of paper and write the following” kumuha siya ng chalk then nag-sulat siya sa board.

“kakkoi!!” (so cool!!)

Absolutely not!!!

“class alam ko katatapos lang ng Japanese class niyo but we’re in English class now so kindly stop speaking in Japanese”

“yes sir!!”

“ay sir! I’m so distracted eh. Hindi ako sanay na may nanunood sa class.” Then she pointed at me

“ms. Krissa--?” tumingin siya sakin na parang sinasabi na please get out.

Tumayo naman ako “ok” I smiled

GRRR!! >

First thing in the morning, inagawan niya ko ng fresh milk, nalaman ko na magiging magkatrabaho kami, ang hangin hangin pa niya. Tapos ngayon, bat gusto siya ng mga students ko ako hind?!

That guy really ruined my day!!!!!!!!!!!!!!

---

***

S6’s Leisure room..

“Michelle nasan yung official best friend natin?”

“you mean si Arcie? I think may work siya eh.”

“work? saan?”

“dito rin sa school. I think tinutulungan niya yung mga teachers”

“ha? Bakit?”

“kasi di ba scholar siya. Recuired ata siya na mag work”

“what about the other scholar? Yung third year, 2nd year and first year?”

“mayayaman naman kasi yung nakakuha ng scholarship from first to third year. Syempre para hindi na sila mag-work, nagbayad narin sila ng tuition.”

“ah I see.”

“hay di bale! One of this days isasama ko si Arcie na mag shopping!!”

[Arcie’s POV]

“sir Sasamoto!!” hinabol ko si sir

“ano ka bang bata ka! Japanese teacher mo ko! Bat yan ang tawag mo sakin!”

“ay pasen—I mean sumimasen Sasamoto-sensei. Pinabibigay po ni Ma’am Jennica”

Kinuha niya sakin yung papel “arigato”

[Sumimasen – I’m sorry
Sensei- teacher
Arigato- thank you]

Buti na lang nakakausap pa ng tagalong kahit papano yung teacher na yun!

Hay salamat tapos na rin!! Makakauwi na sa wakas! Super pagod ako ngayon. Nakakapagod pala na madalas kang tignan! Yung mga maarte ko kasing classmate every subject nalang ata ang sama makatingin sayo! Buti nga nung English behave sila. Siguro dahil gwapo yung teacher.

Pumunta na ko sa locker ko para kunin yung ibang mga gamit at nang makauwi na ko. Kaya lang pag bukas ko ng locker may color pink na papel na nakasabit dun. With matching ribbons pa! sa papel may nakasulat na malaking F4.

Kinuha ko yung papel. May nakalagay sa likod na “prepare to die”

Eh? ???

Did I just get a red notice from F4 right now? Ay correction, pink notice pala!

So sinong version naman kaya nang F4 ang nag bigay sakin nito?

Hindi kaya yung Taiwanese version? Weee Hua Ze Lei

O kaya naman ang Japanese version? Ahoy Domyuji!!

Or baka naman yung Korean version? Yehey Yi Jeong!!!

Wait.

May F4 ba sa school? ???

Kung meron man mukhang group nang mga bakla!!

Fenk na fenk! :-X

[~bluesmine~]

hello! doon po sa mga nagbabasa nito.. kung meron man.. hehehe... pwede niyo po basahin na yung advance chapters dito > http://www.wattpad.com/1340103-my-prince just click the link

may isa din po akong ongoing story.. "Break the Casanova's Heart" Operation ang title
just click this link > http://www.wattpad.com/1328653-break-the...-operation