Ang Martir at ang Pretender

[liza]

ano nmn ang pinagkaiba ng MARTIR,
sa pagiging
great PRETENDER...

kpag martir ka, lahat tinatago mo.. gusto
mo cia,
pero dahil sa dahilang di mo alam, sa
sarili mo
nlng.. para lang umiwas sa mga isyu lalo
na kung
paborito ng bayan ang kwento ng buhay
mo..

nakikita mo cia kasama ng iba, habang
ikaw
pasimple nlng na lumalayo at kunwari
walang
nakita..

xempre, bakit mo pa cla titingnan?.. kung
ang nais
mo talaga ay ikaw ang nsa ganong
kalagayan...

masakit kc, mdalas imposible... pero ang
pagmamahal, hindi matatawag na
pagmamahal
kung hindi ka msasaktan..

minsan, ang kung gaano pa cia kasakit,
mas lalo
mo ciang minamahal...

kahit niloloko ka na at pinapaasa, ikaw
isang martir
kunwari isang bulag na walang nakita...

madalas hindi raw naaapektuhan, pero
pagdating
sa bahay, kapag mag-isa na lng, ano
gnagawa mo?

ayan, umiiyak habang wlang nakakakita..
walang
nakakaalam...

pag tinatanong ka kung hanggang saan
ang kaya
mong ibigay, sasabihin mo:

" lahat, lahat ng kaya ko.."

pero pag tinatanong ka na kung ano na
ang
gagawin mo matapos mong masaktan,
e2 ang
sagot mo:

"... iyak.. dadaanin ko nlng sa
iyak..mwa2la din
yan.."

hindi mo alam.. sa bawat luhang
pumapatak,
lalong dumadagdag sa pagmamahal mo
sa knya...

tanga ka na sa ibang tao.. pero ang
tingin mo sa
sarili mo isa pa ring henyo..

bakit..

kasi..

sa bawat pagmamahal na binibigay mo,
hindi mn ikaw ung nagkukulang..

pero mali pa rin daw un..

magtira daw para sa sarili..

tama nmn.. pero mahirap gawin..

para sa isang taong, puso ang umiiral...

ipaliwanag mo man sa knila, hindi nila un
maiintindihan..

dahil

hindi nmn sila ung nsa kalagayan mo di
ba...

ikaw, na nagmamahal lang, ayan..
tingnan mo
mabuti..

umiiyak ng wlang katapusan..

wala nmng pinagkaiba sa pgiging great
pretender
eh..

ang taong martir AY MAGALING
MAGPRETEND..

oo.. expert sila jan..

dahil.. kahit alam nila na hindi nmn sila
ang mahal,

anong ginagawa nila, ayan, hindi pa rin
natitinag..

hindi nagsasawa..

patuloy pa rin sa pagbibigay..

hanggang sa wala ng mailuha..

hanggang sa maging manhid na..

oo nga nmn..

bakit mo itatago ang nararamdaman mo
sa knya di
ba?!..

anong nakakahiya?.. eh mahal mo cia..

minsan ang pagiging tanga, wala sa
pagiging
martir..

ang pagiging tanga, nasa pagiging
duwag..

bakit mo itatago ang isang bagay, na khit
kelan
hindi nmn kasalanan...

magtira para sa sarili, un ang sabi nila..

pero kaya ka nga nagmamahal,

dahil mahal mo ang sarili mo
at gusto mo lumigaya kasama ng taong
mahal mo
di ba?..

pero madalas..

kung cno ung nagmamahal ng totoo..

ung pa ung nagdurusa, sa kabila ng lahat
ng
pagmamahal na kaya nilang ipadama..

wala nmn minsan sa knila ung problema..

minsan nandun na sa taong mahal nila..

na masasabi kong great pretender din..

kc nag-pepretend sila na wala silang
nararamdaman..

pareho lang di ba?!... wlang pinagkaiba..

hindi mo alam kung knino ka na
maniniwala..

pero sa kabila ng lahat.. hindi mo
magawang
magalit sa taong mahal mo..

tapos ng ilang minuto, ayan ka na ulit..

obserbahan mo sarili mo..

babalik at babalik ka uli sa knya..

ilang beses mo mang itanggi sa sarili mo,

ikaw yan at wala ng iba..

pero kpag nsasaktan ka na, ano pa rin
iniisip mo,

"paano na cia"...

cia.. cia.. puro kapakanan niya.. eh siya
ba..
khit minsan inisip ka?.. hindi nmn di ba...

pero asan ka..

ayan, sa kbila ng lahat ng sakit, tumatayo
pa rin..

lumalaban.. cge lang ng cge..

hanggat kaya pa...

ganyan magmahal ang martir..

wlang hinihinging kapalit..

walang bakit, paano, cno, dati at kung
ano ano pa..

ang meron lang, :

"mahal na mahal ko xa...."

[basstard]

padaan  :83:  :33: