the 12th St.(first story ko!!)

[OhBea!]

waahh! naku! mali yung una kong pinagpostan! haha., nakakhiya. salamat pala dun sa sumita sakin! hooray! sana marami magbasa nitong story ko. pro, imposible . haha. eto na pala.

Prologue

MoMeant: Good morning Earth! Haayy naku! Ano nga palang good sa morning ngayun eh first day of classes nga pala ngayun. Ay. Umuulan pala. Ang saya naman. Iba talaga ang feeling kapg umuulan. I really love the rain.
  *ako nga po pala si MoMeant Ocampo. Isang 4th year high school student. Bunso sa tatlong magkakapatid. Ngayun ang unang araw ng klase para sa taong ito. Graduating na ko kaya I,m waiting for something exciting. Hindi pa ko ever nag kaka bf. Pero sorry nalang. Taken na  ang puso ko. Haayy. Mag ayos na ko para sa school.  :smyl:

[OhBea!]

Chapter I

MoMeant: Aray ko! Wag mo nga kong hilahin! Chesca! Masakit! San mo ba kasi ako dadalhin? Nagugutom nako! Ano ba?
*at eto nga. Kasalukuyan akong hinihila ng aking bestfriend na si Chesca. 3rd year palang siya. Mas matanda ako sa  kanya ng isang taon. Marami kaming pagkakapareho kaya madali kami nagkasundo. Para ko na rin siyang little sister. Hehe. Kaya lang baka medyo magbago ngayun dahil masakit talaga ang pagkakahila niya sakin. Earth oh!  Hinihila ako ni Chesca!

Chesca: Dito lang tayu sa  may badminton court. Nandoon kasi yung bago kong klasmeyt na transferee na gwapo. Tignan lang natin siya, please!! Samahan mo na ko!

MoMeant: ay  Dios ko! Maniningin ka lang pala ng lalake eh isasama mo pa ako. Ayaw ko nga uwian na nga eh! Marami pa kong assignment. Buysit kasi sila Sir Alvarez eh. Tapos, si Ma,am Quiambao, magpapatest pa bukas. Titingnan niya raw kung anong natutunan namin nung Physics I. Asar naman talaga eh. First day palang perwisyo na agad. At eto nga. Papunta akong library.

Chesca: MoMeant! Please! Samahan mo lang ako please! Naku!

MoMeant: A- YO- KO

Chesca: Sigeh. Pag sinamahan mo ko ililibre kita ng pizza.

MoMeant: Para namang di mo alam na allergic na ko sa pizza ngayun. Alam mo naman eh! Nang- aasar ka lang ata eh! Bahala ka na nga diyan!

Chesca: Hindi ah! Sige, wag nalang pizza. Hmmm. Chocolates nalang. Yng favorite mo. Hersheys. Meron ngayun sa bahay.

MoMeant: haayy naku. Sori ka nalang. Kapapadala lang ng papa ko ng chocolates. Kaya sawa ako sa chocolates sa bahay namen.

Chesca: Ice cream nalang. Cookies and cream gusto mo di ba?

MoMeant: nakita mo namang umuulan tapos gusto mong kumain ako ng ice cream. Gusto mo na atang mamatay ako sa lamig eh.

Chesca: ay! Nahalata mo? Jowkzz. Samahan mo na kasi ako. Itritreat kita. Promise. San mo gusto? KFC?

MoMeant: Alam mo ba buong summer e chicken ang kinakain ko. Sawang sawa na ko! Ayoko na! Kaya wag mo kong maaya aya sa KFC.

Chesca: McDo nalang  oh! Twister Fries. Papayag na yan.

MoMeant: (napaisip) ah basta. Hindi pa rin.

Chesca: Alam ko na! Sa Jollibee!

MoMeant: Ngek! Jollibee?!? Kalokohan! Pakainin mo na ko sa lahat ng fast food resto,s wag lang sa Jollibee.

Chesca: Samahan mo na kasi ako. Sandali lang naman e. Tapos, pumunta ka na sa library. Ako pa magdadala ng libro mo na hihiramin. Sige na. Please!

MoMeant: A- YO- KO

*----------*----------*----------*

[OhBea!]

MoMeant: *grabeh naman talaga itong si Chesca! Pumunta pa rin kahit na wala ako. ADEEK! Transferee lang yun eh. Ibig sabihin ngayun lang niya toh nakilala. Ibang klase talaga yun. At sa badminton court pa! Ang init kaya dun. Sa loob pa kasi ng gymnasium yun eh. Teka, nasan na ba yung librong yun.  Science books. Hmmm.. hmmm.. hmmm.. ah! Eto..
AY TIPAKLONG! (nahulog lahat ng librong hawak) Sino ba tong. Ay! Ikaw pala Charlie! Nakakagulat ka naman.
* ito pala si Charlie. The man of my dreams. Kapatid siya ni Chesca. Kabatch ko. Iba nga lang ang section. Gwapo. Matalino. Mabait. Makulit. Malambing. Mahal ko na talaga  siya. Bata pa lang kami crush ko na talaga siya. And maganda pa, bestfriend ko kapatid niya. Hindi ko naman  talaga sinasadya yu eh. Kasi hindi ko naman alam na magkapatid sila. Hehe. Mahabang kwento.

Librarian: anong nangyayri diyan. Bakit may sumisigaw? Bawala mag ingay dito sa Library.

MoMeant: Sori po.

Charlie: Sori. Nagulat ba kita? Sori talaga. Hindi ko sinasadya. Okay ka lang ba? (sabay pulot ng mga libro na nahulog)

MoMeant: ah. Hindi. Wala yun. Hindi naman talaga. Hehe. (kinuha ang libro kay Charlie)

Charlie: Sure ka? Teka lang. bakit nga pala hindi mo kasama magaling kong kapatid? Kanina ko pa yun hinahanap eh. Uuwi na sana kasi kami. Hindi ko naman siya pwedeng iwan kasi magcocommute lang kami. Sira kasi sasakyan namin eh.

MoMeant: Ah. Ganun ba? Nandun siya sa may badminton court. Hehe. Tignan mo lang dun.

Charlie: ah ganun ba. Umaano naman kaya yun dun. Naku. Kaya pla hindi ko siya makita kahit saan dahil nasa badminton court siya. Ano nga palang ginagawa mo dito, MoMeant?

MoMeant: ah eh. Ito, kumukuha ng libro para sa mga assignments and tests.

Voice: Silence please

Charlie: ang sipag mo naman pala. Hehe. Nakuha mo na ba lahat ng mga kailangan mo? gusto mo tulungan kitang maghanap? Ano pa bang kailangan mo?

Voice: Bawal maingay dito.

MoMeant: ah. Hindi. Wala na. Nakuha ko na lahat. Pauwi na nga ko eh.

Charlie: ah. Ganun ba. Sumabay ka nalang pala sa amin ni Chesca. Magkapitbahay lang naman tayo eh. Halika na. Tulungan na pala  kita diyan s amga libro mo.

MoMeant: Ay. Nakakahiya naman. Wag nalang. Pasusundo nalang ako kay Mama. Saka baka maging abala lang ako sa inyo. Kaya wag na lang,

Charlie: hindi ah! Mas masaya nga kung marami tayong magkakasabay umuwi. Sigeh na.

MoMeant: ah. Hindi. Wag nalang, *pilitin mo ko*

Charlie: Sige na. Please.

MoMeant: hindi na. *konti pang pilit*

Charlie: Sigeh. Pag sumabay ka samin mo ko ililibre kita. Ano bang gusto mo? Pizza?

MoMeant: ah, hinde. Wag nalang. *konti pa*
Charlie: Ice Cream? Chocolates?

MoMeant: *dito pala nagmana makulit si Chesca na makulit eh* ah. Hinde. Wag nalang. Ayaw ko rin kumain sa KFC, McDo and definitely, not JOLLIBEE!

Voice: Silence.

Charlie: Pano mo nahulaan na tatanungin kita na kumain dun?

MoMeant: wala naman. Nasense ko lang. *talaga naman oh!*

Charlie: Sige na. Sumabay ka na samin. Please.

MoMeant: Sige na nga.  *matitiis ba kita?naku*

Voice: Ano ba yan?!? Kung gusto niyo magkwentuhan, sa labas kayo! Bawal mag ingay dito sa Library.

MoMeant: Ay. Sorry po Ma,am. I oout ko lang po tong books na to.

(paglabas ng  Library)

MoMeant and Charlie: (tumawa)

Charlie: Naku. Napagalitan pa tayo ng Librarian. Haha.

MoMeant: Oo nga. Tara, sunduin na natin si Chesca. (biglang makikita si Chesca) oh! Chesca! Nandiyan ka na pala. Pupuntahan ka palang sana namin sa badminton court.

Chesca: Ah. Ganun ba. Kanina pa ko umalis dun. Hinahanap ko nga lang ngayun si Kuya Cha* (nakita si Charlie) Oh! Kuya, nandiyn ka palang pala! Teka nga lang, bakit kayo magkasama! Meron ba kayong hindi sinasabi sakin? Kuya, umamin ka!

Charlie: (blush) wala ah! Hinahanap lang kasi kita kanina. Tapos nakita ko tong si MoMeant sa Library. Kaya ngayun, magkasama kami.

Chesca: ows? Talaga lang ha. Eh bakit, ang dami mong dalang libro! Kay MoMeant yan no! Sabi na nga ba e. I smell something fishy.

Charlie: Haayy naku. Ang  kulit talaga ng kapatid ko. (sabay akbay sa kapatid) Halika ka nga! Umuwi nalang tayo.

Chesca: aray ko! Nasasakal ako. Kuya, tigilan mo na nga yan. Tara na.

Charlie: Tara na. MoMeant, uwi na tayo. Di ba sasabay ka samin?

MoMeant: Ah. Eh.

Chesca: (with the LOOK) sasaby ka pala samin. Naku. Talagang naghihinala na ko ah. At isasabay mo pa talaga siya satin.

Charlie: Tumigil ka nga diyan! Mas masaya magcommute pag marami ka kasama. Di ba MoMeant?

MoMeant: ah. Oo nga. Sige. Tara na.

[OhBea!]

(pagkarating sa bahay)

MoMeant: *Haaayy naku. Ang dami talagang assignments. Buti nalang at meron akong inspirasyon, kundi, hindi ko to kakayanin. O, Charlie. Kailan mo ba ko mapapansin. Earth! Kailan kaya niya ko mapapansin? Ang hirap ng ganito. Haayy. Simulan ko na nga ang sandamakmak na assignments na ito. Hindi ko talaga alam. Haayy. Pero hindi ako makapag concentrate. Hmmm. Hanggang ngayun naaalala ko tuloy yung pagkakakilala ko sa kanila. Noong kalilipat pa lang namin dito.
I was crying then kasi kalilipat lang namin ng house because of my Dad,s work. Wala pa kong ganong kakilala dun at kaing naiwan ang aking childhood friends ko dun sa dati naming tinitirhan. Pero, sabi ng Mama ko, makipag kaibigan nalang daw ako sa mga bago naming neighbors. So I decided to go out. Masyado akong nag enjoy sa aking paglalakad that i didn,t noticed that I went too far from our house na pala. Tapos, ano pa bang susunod na nangyari? Edi. I got lost. Tapos. Ano bang gagawin ko nun? Edi, umiyak nalang ako ng umiyak. 7 y.o. palang ako nun. Natakot talaga ako. And pagkatapos, umulan pa! Basa to the max ako nun! Ayoko ko namang lumapit sa guard kasi muka siyang nakakatakot. And then, may isang batang lalaki na may dalang payong na lumapit sakin.

Bata: Ui, bakit ka nagpapaulan dito? Umiiyak ka ba? Okay ka lang? Nawawala ka ba? Bago ka lang ba dito? Ngayon ko lang kasi nakita mukha mo eh.

MoMeant: *dami naman niyang tanong* (umiiyak pa rin) hindi po ako okay. Nawawala nga po ako kaya ako umiiyak. Bago lang po talaga ako dito e.

Bata: sabi ko na nga ba eh! Hmm. Wag ka nang umiyak. Sasamahan nalang kitang hanapin ang house mo. Hmm. Pero bago yun. Tumigil ka muna sa pag-iyak. Halika, dun tayo kay Manong Guard, tanong natin sa kanya kung alam niya kung saan bahay niyo. Tara!

MoMeant: ayoko. Natatakot ako sa kanya. Hindi siya mukang mabait.

Bata: (tatawa) oo. Akala ko rin nung una, masungit yan eh. Pero, mabait yan. Kaya wag kang mag alala. Saka kasama mo naman ako eh. Halika ka na. Share nalang tayo sa payong ko (hahawakan ang kamay ni MoMeant)

MoMeant: O, sige. Basta, wag mo ko iiwan ah!

Bata: oo ba! Tara! (punta kay Manong Guard)

Bata: Hi! Manong Guard!

Guard: ikaw pala Charlie. Ano namang ginagawa mo dito at umuu.. sino naman yang kasama mo? girlfriend mo? ikaw ha. Ang bata mo pa!

MoMeant: *Charlie pala name niya.

Charlie: hindi po ah! Kayo po talaga, Manong. Umiiyak po kasi siya kanina kasi nawawala siya. Pumunta kami dito para magtanong kung alam niyo house niya.

Guard: (tawa) ganun ba? Ano bang pangalan mo Hija? Ng magulang mo?

MoMeant: MoMeant po pangalan ko. Pangalan ng mommy ko po ay MaReana Ocampo. Kalilipat lang po namin kahapon.

Guard: ah! Oo! Alam ko na. Dun kayo sa may 12thSt.

Charlie: Ah! Dun pala! Malapit lang pala kayo sa bahay namin. Ikaw pala yung bagong lipat dun.  Sige. Tara,. Iuuwi na kita sa inyo. Sige po Manong Guard.

Guard: ayaw mo na bang samahan ko kayo?

Charlie: hindi na po. Kayo ko na to!

Guard: sige. Basta mag iingat kayo ha. Diretso uwi na! Umuulan pa naman.

MoMeant: (habang naglalakad pauwi) *ang bait naman nito. At ang cute niya pa! Charlie ang name niya. Haayy. Grr.. ang lamig naman! Naulanan kasi ako kanina. Haayy. Nilalamig na talaga ako.

Charlie: Nilalamig ka na ba? (sabay bigay ng jacket kay MoMeant) kasi ikaw eh! Natakot ka pang lumapit kay Manong Guard. Kaya yan tuloy. Naulanan ka pa. Sa susunod, wag ganun.

MoMeant: salamat. Sige, sa susunod. Salamat ulit.

Charlie: (giggles) nakakatawa ka naman. Ang daming beses mongmagpasalamat. You,re welcome. Teka lang. Hindi pa ko nagpapakilala sayo ng pormal. Ako nga pala si Charlie Marquez, pitong taong gulang.

MoMeant: (smiles) I,m MoMeant Ocampo. 7 years old.

Charlie: so. Hmm. Ah. Eh. Friends?

MoMeant: sure. (smiles again)

Charlie: narito na pala tayo eh. Ito ba bahay niyo?

MoMeant: Oo! Eto nga!

Charlie: yan, pumasok ka na sa loob. Sa susunod, iwasan muna ang sobrang paglilibot para hindi mawala at wag matatakot magtanong.

MoMeant: Opo. Salamat, Charlie!

Charlie: sus! Okei lang yun. Basta ikaw MoMeant.

MoMeant: (blushes) salamat. Sabay takbo papunta sa loob ng bahay.

MoMeant: *ganyan kami nagkakilala. Akala ko yan na ang huli namin pagkikita. Ang hindi ko alam. Mas lalo pa kaming paglalaitin ng tadhana. At yun ang nangyari nag makilala ko...
































Ang Best Friend ko. Si Chesca.

[OhBea!]

Chapter II

MoMeant: *oh gosh! Malelate na ko!napuyat kasi ako kagabi dahil sa dami ng mga assignments na ginawa ko. Haayy. Sanay pa rin talaga sa oras bakasyon. Asar. Bad trip. Haayy. Dyahe! Ano ba naman yan! Second day pa lang eh late na ko agad. Di ito pwede.* ma, hatid mo na ko! Ayos na ko.

Manang: ah, wala na po si Ma,am Rea. Iniwan ka na po. Nag iwan lang po ng pamasahe mo para sa school. Eto raw po. Mag commute nalang daw po kayo.

MoMeant: ano? Anak naman ng tinapay oh! Naku! Sige po Manang, salamat. Alis na po ako. *waahh! Torture to! Ang dami ko pa namang dalang libro ngayun. Haayy. Earth! Bakit ba nangyayari sakin toh? Ano ba namang kamalasan! (sabay takbo palabas ng gate.)* (nahulog ang mga libro) Oh gosh! Ano ba naman to! May test pa naman kami sa first subject namin ngayon. Naku! Dyahe talaga.

Guy: ah, Miss. Okei ka lang ba? Halika, tulungan na kita. (sabay dampot ng mga libro)

MoMeant: charlie, ikaw ba ya.. ay hindi pala. Ah salamat. Salamat.

Guy: nakaktuwa ka naman. Ang daming beses mo magpasalamat.

MoMeant: ah. Ganun ba. *ano to? Flashback?* (sabay kuha ng mga libro sa kamay ng guy) salamat ulet. Sige, alis na ko. Malelate na kasi ako. (sabay alis at takbo)

Guy: ah Miss! Wait lang! Pwede bang malaman pangalan mo.

MoMeant: (hindi narinig, ang bingi naman ng gagang toh!)

MoMeant: (habang naghihintay ng taxi) ang tagal namang mya dumaan na taxi dito oh! Malelate na ko! (biglang umulan) oh gosh! Bigla pang umulan. Nakakinis naman talaga. I love the rain. But. But. Wrong timing ka naman eh! Haaayy. Bad trip talaga.

*----------*----------*----------*

(pagdating sa school. Late si gaga)

Ms. Quiambao: You,re soaking wet! What happened to you? And worse, you,re late! And as a punishment, you won,t be able to take the exam today.

MoMeant: but, Ma,am, I was late today because..

Ms. Quiambao: No excuses! Late is late and nothing will change that, no matter what reason you may have.

MoMeant: But, Ma,am!

Ms. Quiambao: No buts, Ms. Ocampo! Now, stay outside as your classmates take the quiz.

MoMeant: *ang sungit talaga nitong babaeng toh! Kaya di pa nagkakaasawa e! Palaging no excuses! Pag siguro nalate yung kadate nito, sinesermonan din niya. Naku! Asar talaga! Nalate lang naman ako kasi nagreview ako saka gumawa ng assignment”S” sak nagreview para sa lintik na test niya. Tapos, nagcommute pa ko. Asar talaga toh! Nahulog pa nga yung mga libro ko eh! Ay. Wait lang. Yung guy na tumulong sakin. Bagong lipat lang siguro siya samen. Ngayun ko lang kasi nakita muka niya eh. Ang bait naman niya. Waahh! Nakalimutan ko itanong yung pangalan niya. Naku. Grr. Nilalamig na ko. *AY TIPAKLONG! Sino na naman ba ito? Ay! Ikaw pala Charlie. *kilig

Charlie: nagulat namaman kita. Sorry na pala ulet. Hehe. Bakit ka nga pala nasa labas. Di ba may test diyan sa first subject niyo? Teka lang, basang basa ka ah! Wait lang. Hintayin mo ko dito.(sabay alis)

MoMeant: Charlie! San ka pupun.. haayy. *Hindi na niya ko marinig. Grabeh naman talaga eh. Haayy. (darating si Charlie) ui. Charlie, san ka nangga.. ano to?

Charlie: hot water yan. Nilagay ko sa may heater sa cafeteria. Saka eto pa. (sabay lagay ng jacket sa balikat ni MoMeant. Ang sweet!) lalamigin ka kasi niyan eh.

MoMeant: Ah. Eh. Salamat. Salamat.

Charlie: Ang kulit mo talaga. Kaya nga kita. Ah wala wala. Bakit ka ng a pala nasa labas?

MoMeant: ah. Eh. Kasi nalate ako eh. Nagcommute lang kasi ako. Kaya yun. Ikaw rin. Bakit ka nasa labas?

Charlie: ah. Absent kasi si Sir Alvarez kaya walang Chemistry ngayon.

MoMeant: ano?!*Ang dami niyang pinagawang assignment tapos aabsent lang pala siya. Earth! Ano bang nangyayari?! Bakit ba ganito?

Charlie: oo. Kaasar nga eh. Dami niya magbigay ng assignment tapos mag aabsent lang pala siya. Napuyat pa tuloy ako kagabi.

MoMeant: ah. Ganun ba. *kawawa naman ikaw* ako nga rin eh . kaya eto nga ako. Napalabas ng room. Nakakaasar talag.. (Lalabas ng room si Ma,am Quiambao)

Charlie: Good morning Ma,am.

Ms. Quiambao: (took no notice on Charlie) I hope you learned your lesson Ms. Ocampo. (sabay alis)

Charlie: grabeh naman talaga yung teacher na yun. Hindi ba niya nakita na basa ka na? Naku, pag ako nagkaroon ng tsansa, igaganti kita talaga.

MoMeant: ah. Haha. Ang kulit mo naman. Wag na. Mabilis naman ang karma eh. Haha

Charlie: oo nga. Doble pa ang balik nun. Sama talaga niya!

MoMeant: oh sige pala charlie. Pasok na ko. May next subject pa kasi kami eh. Salamat ulit.

Charlie: sige, MoMeant. Sa susunod, magdala ka na nga payong mo, okay? Para hindi ka nababasa. Baka magkasakit ka niyan eh. Tulad ng nangyari sayu dati.

MoMeant: naaalala mo pa pala yun.

Charlie: syempre naman.

MoMeant: ang galing naman,

Charlie: ano namang magaling dun?

MoMeant: wala! Sige, pasok na ko sa room ko.

Charlie: geh.

[OhBea!]

MoMeant: *daydreaming* hayy. Naaalala niya pa pala yun. Yung incident na yun. Ang galing naman talaga. Bat apa ka mi nun e. Saka hindi pa naman kami ganong magkakilala nun.

Momeant,s Mom: Momeant, dear. Bumaba ka na dito. Ready ang breakfast. MoMeant. MoMeant. (goes upstairs) MoMean, darling. Bumangon ka na. Tanghali na. (goes to MoMeant,s room) MoMeant, bumangon ka na. Halika na. Teka lang. Bakit mainit ka? Are you okay anak? Manang! Manang!

Manang: Yes, Ma,am. Ano po yun?

Mom: magdala ka ng tubig dito,samahan mo ng towel saka alcohol at paracetamol. Nilalagnat si MoMeant. Pakibilisan mo ha.

Manang: Yes, Ma,am. Sandali lang ho ah.

Mom: Meant, are you okay? Nagpaulan ka kasi kahapon darling eh. Yan tuloy nilagnat ka.

MoMeant: okay lang po ako Ma. Nilalamig lang po ako. Don,t worry. I,ll be better soon.

Mom: haayy. Sa susunod, wag kang ganong lalayo para hindi ka mawal a ha. Haayy. Naku anak, buti nalang at may nakakita sayu kahapon. Haayy.

Manang: ma,am, eto na po pinapakuha niyo.

Mom: sige, salamat manang.

*ilang araw din akong hindi makagalaw dahil dun sa sakit na yun. Haayy. Mga 3 araw akong nakaratay sa aking higaan. Haayy. Pero, syempre, natapos din ang aking paghihirap. At eto nga. Nasa labas na naman ako ng bahay namen. Pero hindi na ko ganong lumalayo. Nakabisikleta naman ako ngayun. Natutuwa ako masyado sa pagpadyak ng pedal ng aking bisikleta. Ay! Teka. May bata. Waaahh! Boogsh! Aray! Ang sakit. Umaano naman kasi tong babaeng to sa kalsada eh. Ang liit pa kaya hindi ko makita. Haayy naku naman Earth oh! Ano ba naman to! Nagkasakit pa lang ako e pilay naman at gustomong ibigay sakin.

Girl: ate, okay kalang ba? Wala ka bang mata?

MoMeant: *aba! Maldita tong batang to ah! Tanungin ba kung wala kong mata. Hindi nalang ako tulungan tumayo.* ah! Dont worry, i,m okay. Hindi lang kasi kita nakita dahil ang liit mo kaya eto, medyo nadisgrasya.

Girl: (cries) hindi ako maliit! Bata lang kasi ako. Waahh.

MoMeant: ay bata, wag kang umiyak. (hala MoMeant! Lagot ka! Ikaw kasi e. Bad ka!) wag ka ng umiyak. Naku. (bell ringing)  batam wag ka nang umiyak. Ililibre nalang kita ng ice cream. Do you like ice cream? Halika. (sabay hila sa bata) tara! Mamang sorbetero! Hali po kayu dito! Mamang sorbetero! Ayan. Anong gusto mong flavor?

Girl: (continues to cry)

MoMeant: wag ka ng umiyak. Ano bang gusto mong flavor? Haayy naku. Manong, dalawa po napuro cookies n, cream.

Manong Sorbetero: 2 cookies n, cream. Okay. Bakit umiiyak ba yang kasama mo? nagugutom ba siya.

MoMeant: ah eh. Kasi po. Kasi po. Nagulat lang po siya.

Manong: ah ganun ba. Baka naman sinabihan mo siyang maliit.

MoMeant: *oh gosh! Pano niya nalaman? May ESP kayo tong mamang to.* ah eh.

Manong:  O eto na ice cream niyo. (Iaabot ang isa kay MoMeant) at Chesca, wag ka nang umiyak. Eto na ice cream mo o. Di ba favorite mo yan?cookies n, cream. Ang galing naman ng kaibigan mo at alam yan ang paborito mo! oh, tumigil ka na.

MoMeant: (shocked) kilala niyo po ba siya Manong?

Manong: oo naman. Matagal na kong nagbebenta ng ice cream dito. At isa sa mga suki ko si Chesca. Di ba Chesca?

Chesca: (tango lang. Busy na sa pagkain ng ice cream. Aba,t tumigil na rin sa pag iyak.)

MoMeant: Chesca pala pangalan mo. ako pala si MoMeant. Kalilipat lang namin dito. Nice meeting you. Little Miss Chesca.

Chesca: hindi ako little! Malaki na ako! Pareho naman kayo ng kuya ko! Tingin niyo sakin maliit pa ko. Pero, hindi! Malaki na ko!

MoMeant: *sabi ko nga eh! Malaki ka na* o. Sige na. Malaki ka na.

Chesca: Tama! Malaki na ko.

MoMeant: oo. Dito ka rin ba nakatira Big Miss Chesca?

Chesca: oo. Dito ako nakatira sa 12st St. Bakit? Kaw din ba? Bakit ngayun ko lang nakita muka mo dito?

MoMeant: ah. Kasi kalilipat lang namin dito. Yun lang yung bahay namin oh.

Chesca: ah. Yun pala yun. Kaw pala bagong lipat dun. Nakikita mo ba yang bahay na nasa tabi ng bahay niyo?

MoMeant: oo. *ano ba talagang tingin mo saken? Walang mata!*

Chesca: yun yung bahay ko. Dun kami nakatira. Kasama ko mama ko, kuya ko, si manang. Yung papa ko nasa ibang lugar. Dun siya nagtratrabaho.

MoMeant: ah. Ganun ba. May kuya ka pala. May kuya din ako. Dalawa pa sila. Pero, naiwan sila sa dati naming bahay. Kaya ako pa lang diyan mag isa kasama mama ko saka Papa saka si Manang, ateng labandera, ateng taga luto. Maraming tao sa loob ng bahay namen.

Chesca: ah. Ganun ba.

Voice: Chesca! Chesca! Nasan ka na ba? Umuwi ka nga dito! Naku!

Chesca: naku. Hinahanap na nila ko. Tinatawag na ko ng kuya ko. Sige pala. Ano palang pangalan mo?

MoMeant: ako pala si MoMeant. *parang pamilyar yung boses na yun sakin ah*

Chesca: sige, MoMeant. Uwi na ko. Laro nalanag tayu sa susunod.

MoMeant: sige, babye, Little Miss Chesca.

Chesca: Malaki na ko!

Mamang Sorbetero: ang kulit talaga ng batang yan. Bago ka lang pala dito. Kay angayun ko lang rin nakita muka mo. alam mo ba yang batang yan, ayaw na ayaw niyang nasasbihan siya na maliit. Malaki naraw kasi siya. Naku! Mahaba ang iyak niyan sa tuwing sasabihin mo sa kanya yun. Buti nalang alam mo na cookies n, cream paborito niyan. Kung hindi, hindi yan titigil sa kakaiyak niya.

MoMeant: hindi ko naman po alam na cookies n, cream paborito niya eh.

Mamang Sorbetero: eh bakit pala yun yung kinuha mo?

MoMeant: kasi yun po yung paborito ko. Kay a po yun yung kinuha ko.

Mamang Sorbetero: ah. Ganun ba. Pareho pa pala kayo. Sigurado ako magkaksundo kayo ng batang yan.

MoMeant: sana nga po.

Mamang Sorbetero. Sige maiwan na kita. Iikot pa ko dito. Hindi lang naman dito sa 12th St. ako magbebenta.

MoMeant: sige po manong.

*napaka isip bat atalaga ng Chescang yan. Hanggang ngayun naman na matanda na kami eh. Hindi naman siya nagbago. Meron din naman. Kaya lang konti lang. Haayy. Nakaktawa talaga pagkakakilala naming dalawa. Kaya nga hindi ko akalain na siya pala. Ang maglalapit samin ni Charlie.

Voice: MoMeant. MoMeant. MoMeant.





















MOMEANT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[OhBea!]

itutuloy ko pa ba to?sayang., magadna pa naman plot ko dito. kaya lang wala naman atang nagbabasa e. hayy.  :sorry2:

[OhBea!]

Chapter III

MoMeant: ay, Anak ng Tipaklong!

Voice: MoMeant. Nag dedaydreaming ka nanaman ha!

MoMeant: ah! Ikaw pala, Christian.
*si Christian. Bestfriend ko na lalake. Classmate ko. Oh! Earth. Wag mo kong paghinalaan. May gusto ng iba tong lalakeng toh. Pero di ko pwedeng sabihin. Baka masapak pa ko niito. Haha. Nagkalapit dahil sa pareho namng hilig s musika. Pareho kaming marunong maggitara, drums at medyo may boses naman kami pareho. May kakambal siya na kaklase naman ni Charlie. Si JoAnne.

Christian: tinatanong kita kung aattend ka ba ng acquaintance sa Friday.

MoMeant: Ah. Sa Acquaintance Party ba sa Friday? Syempre naman! Last Acquaintance ko na to no. Ano nga palang banda darating dun? 6Cyclemind na ba kinuha nila this yeaR?

Christian: ah. Hindi. Ano bang banda yun.  Callalily  ata yun. Bago lang ata.

MoMant: callalily? Ngayun ko lang narinig yun ah. Magaling ba yun?

Christian: aba,y malay ko. Hindi ko alam. Ngayon ko nga lang narinig yun eh.

MoMeant: haayy naku! Magaling naman kaya yun?!? Talaga naman o! San naman kayo nakuha ng SSC yung bandang yun.

Christian: oo nga eh. Last na nga natin, yung hindi pa kilala yung kinuha nila. Nakakasar. O sige, MoMeant. Puntahan ko lang si JoAnne. Sabay kasi kaming maglalunch ngayun eh.

MoMeant: sige lang friend. Ienjoy bawat subo ah. Tapos habang kumakain ka isipin mo nalang nag iisa ako dito at walang kasama.

Christian: Drama mo! tumigil ka nga dyan.

MoMeant: sige pre. *naiwan na naman akong mag isa dito. Haayy, makalabas muna nga sa room na to. Naaalala ko lang nangyari kay Halimaw Quiambao. Naku. (sabay labas ng room) hala! May nagvavolleyball dun! Gusto kong umali. Kaya lang ang init. Hindi. Okay lang yan. Mabilis lang naman e. Sige. (sabay takbo sa field)* BOOGSH! (sabay bagsak) aray! Sino ba tong. Aahh. Ang saket ng puwet ko.

Guy: ay! Miss, sorry. Hindi ko sinasadya. Okay ka lang ba?

MoMeant: sino ba tong. Aray! May sugat ako sa tuhod. Waahh! Blood! (at hinimatay ang gaga!)

Voice: MoMeant. Sis. Okay ka lang ba? Sis.


MoMeant: ah. Chesca. Okay la.. Aray. Ang sakit ng tuhod ko. Anong nangyari sakin?

Chesca: may nakabunggo sayu kanina. Si kuya yung nakakita e. Hindi raw niya kilala. Wala naman kilala yun dito sa school except sa mga kaibigan. Ni classmates nga niya di niya kilala lahat e. Isa nga raw karangalan kung maaalala niya pangaalan mo o kahit na mukha mo lang. Siya rin pala nagdala sayu dito. Hinimatay ka kasi nakakita ka nanaman ng dugo e,

MoMeant: ah. Ganun pala nangyari.

(bukas ang pinto ng clinic)

Christian: ui, MoMeant! Ay. Nandyan ka pala Chesca. (blush) o. O.. okay.. ka.. ka.. la.. lang.. ba.

MoMeant: oo. Okay lang naman ako. Wag kang mag alala. Nag strike lang naman ang aking hemophobia. Imposible na talga ang pagiging doctor sakin.

Christian: ah. Ha... ha.. o. O . nga.

MoMeant: ano bang nangyayari sayu? Okay ka lang ba?

Christian: o.. o.. na.. naman.. sige, pun.. ta.. han ko.. lang.. si.. JoAnne.. ha..

MoMeant: o, sige. (pagkaalis ni Christian) ah! Alam ko na!

Chesca: anong alam mo na?

MoMeant: wala wala wala

Chesca: ano bang nangyayari dun kay kuya Christian? Okay lang ba talaga siya?

MoMeant: ah. O.. o. O.. okay la.. lang,, si., siya.,

Chesca: loka loka ka talaga. Sige. Miss Hemophobia, may klase pa ko eh.,okay lang ba kung iiwan kita dito?

MoMeant: oo, naman. Okay lang. Para naman akong bata., don,t worry, i can manage.

Chesca: o, sige.

MoMeant: (ngayun ay nag iisa at balak pa yatang magdrama) *haayy. Sino kaya  nakabangga sakin kanina? Hindi ko siya ganong natingnan pero parang pamilyar ang muka niya saken. Hindi ko lang talaga malaman kung san ko siya nakita. (biglang may papasok)

[OhBea!]

Guy: miss, okay ka lang ba?

MoMeant: sino ka?!? Bakit nandirito ka?!? (lub dub lub dub)

Guy: ah. Ako kasi yung nakabangga sayu kanina. Nung sa vollyball court. Nagpunta lang ako dito para magsorry. Hindi ko naman kasi sinasadya eh. Tumatakbo ka kasi saka hindi ka nakatingin sa dinadaanan mo. may mata ka ba?

MoMeant: *aba,t maldito tong lalakeng to ah. Kala ko ba magsosorry eh balak lang yata akong insultuhin* baka ikaw ang walang mata! Ang yabang mo naman! Ni hindi mo nga ko kilala eh iinsultuhin mo ko! (lub dub lub dub)

Guy: hindi kita kilala?

MoMeant: bakit? Kilala mo ba ko? (lub dub lub dub)

Guy: oo. Ikaw si MoMeant.

MoMeant: pano mo nalaman? (pati spelling? Jowkzz) *aba,t may ESP yata tong batang to. Earth, ang dami namang may ESP dito. (lub dub lub dub)

Guy: May ESP kasi ako.

MoMeant: *aba,t oo nga at meron nga ata* ganun ba? Sorry, ayoko makipag usapa sa mga taong may ESP. (lub dub lub dub)

Guy: ah ganun ba. Joke lang pala yun. Wala akong ESP. Kasi kanina nung hinimatay ka, may guy na lumapit sayu at siyempre nabanggit niya pangalan mo. Boyfriend mo ba yun?

MoMeant: boyfriend? Sino? Ah. Si charlie?!? Hindi ko boyfriend yun noh! *oh how i wish na bf ko nga siya!* (lub dub lub dub) *ano ba to?!? Bakit ganito pagtibok ng puso ko?!?

Guy: ah. Ganun ba. Hindi mo pala boyfriend yun. (smiles) by the way I,m Karlo Morales. 3rd year. Transferee lang ako kaya SIGURO eh ngayun mo lang ako nakita.

MoMeant: *bakit naman niya pinakadiin yung word na SIGURO. Nagkita na ba kami nito* oo. Ngayun lang siguro tayu nagkita. MoMeant Ocampo, fourth year na ko dito. Kaya matuto kang gumalang sa mga nakatatanda sayu.  (lub dub lub dub)

Karlo: bakit? Ilang taon ka na ba?

MoMeant: 14! (lub dub lub dub)

Karlo: ang bata mo pa! Bakit 4th year ka na? Underage ka

MoMeant: *ano bang pakialam nito* eh sa maaga ako pinag aral eh. (lub dub lub dub)

Karlo: eh mas matanda pala ako sayu. 15 na ko eh. Kaya matuto kang gumalang sa nakaktanda sayu.

MoMeant: ano?!? Kahit na! 4th year na ko a t 3rd yearka palang. Kaya gumalang ka sakin. (lub dub lub dub)

Karlo: 15 na ko at 14 ka palang. Kaya gumalang ka sakin!

MoMeant: aba,t! (lub dub lub dub)

Karlo: anong aba,t aba,t ka dyan!

MoMeant: akala ko ba nandito ka para mag sorry? (lub dub lub dub)

Karlo: nag sorry naman ako ah!

MoMeant: aba,t! (lub dub lub dub)

Karlo: o ano! Magsasalita ka pa dyan e,

MoMeant: Umalis ka na nga dito! (biglang bato ng unan sa kanya) (biglangpapasok si Charlie at siya ang tatamaan ng una) Charlie! Sorry. Sorry. Sorry. (lub dub lub dub)

Charlie: ah. Okay lang. Kumuzta ka na pa.. at ano naman ginagawa nito dito. Sino ka ba?

Karlo: ako? Ako si Karlo Morales. Bakit?

Charlie: at ano naman ginagawa mo dito?

Karlo: nandito ako para kay MoMeant.

MoMeant: ano?!? Umalis ka na nga dito! (lub dub lub dub)

Karlo: okay, aalis na ko. Kita nalang tayu ulit. MoMeant.

MoMeant: *asar talaga yun* sorry Charlie ah. *at tumigil na rin ang puso ko. Dahil siguro sa sobrang galit yun kaya nagkaganun)

Charlie: ano ba talaga ginagawa nun dito?

MoMeant: nag sorry lang siya sakin.

Charlie: bakit siya mag sosorry sayu? Sinaktan ka ba niya, MoMeant. Sabihin mo lang.

MoMeant: siya yung nakabangga sakin kanina.

Charlie: ah. Siya ba yun.

MoMeant: siya nga.

Charlie: ganun ba. Bale MoMeant. Okay ka na ba?

MoMeant: oo. Salamat sa pag aalala. Salamat.

Charlie: yan ka nanaman e.

MoMeant: ah. Oo nga. Eto nanaman ako.

Charlie: Pasok ka pa ba sa susunod naklase mo? 2 pa klase niyo eh. Math saka PEHM. Pasok kapa ba?

MoMeant: oo. Hindi ko pwede mamiss ang Math. Ang bilis magturo ng teacher dun eh! Baka limang topic na ang matake up niya ngayun araw. Kaya hindi ko talag siya pwede mamiss.

Charlie: kaya mo bang maglakad? Alalayan na kita.

MoMeant: ah. Hindi. Wag na. (sabay tayu at ano pa ba. Edi bumagsak ang gaga)

Charlie: hindi mo kaya. Halika, alalayan na kita.

MoMeant: salamat. Salamat.

Charlie: (habang naglalakd sila) ah, MoMeant. Pupunta ka ba acquaintance party natin?

MoMeant: oo naman. Siyempre. Last ka na toh. Kaw?

Charlie: oo. Pupunta ako. Ah, eh MoMeant. Pwede bang., pwede bang.


MoMeant: pwede bang?


Charlie: pwede ba kita isayaw sa acquaintanc party?


MoMeant: huh? Ako? Sasayaw mo?

Charlie: ah eh. Oo! Kasi sabi mo nga last na natin to. Mula first year di pa kita sasayaw. Di ba. Mas maganda na maisayaw kita bago matapos ang high school life natin di ba?


MoMeant: ah eh. Oo nga naman. Sige. Okay lang. 4th year na nga pala tayu. Ay teka lang Charlie, ilang taon ka na ba?


Charlie: 15 na ko. 16 na sa august 12.


MoMeant: 15 ka na?!? Akala ko 14 ka palang at 15 na sa birthday mo.

Charlie: (tawa) ganun ba. Kaya pala sa tuwing magreregalo ka sakin e mali ang age na nilalagay mo. tulad last year happy 14th birthday daw e 15 na ko.

MoMeant: (blushes) nakakahiya naman. Pero hindi mo namankasi tinatama e kaya akala ko tama ako e.

Charlie: (tawa) nakaktuwa ka naman talaga.

MoMeant: so that means na mag 15 na si Chesca sa september?

Charlie: oo. At mas matanda siya sayu. Kaya nga hindi ka niya inaate e.

MoMeant: mali rin pala ang nalalgay ko sa mga regalo niya. *nakakhiya naman. All along e akala ko na mas matanda ako kay Chesca. Ate ko pa pala siya. Ano ba naman yan Earth! Ang bata ko pa pala.

Charlie: oo. Mali rin. Lagi rin nga siya nagrereklamo sakin. Pero sabi ko okay lang yun. Hanggang sa nasanay na rin siya na pinapabata mo siya. Natutuwa naman siya dun e.

MoMeant: ganun ba. Nandito na pala tayu sa room ko. Salamt Charlie. Salamat talaga.

Charlie: You,re welcome MoMeant! Basta ikaw.

MoMeant: *haayy. Ako? Isasayaw niya sa party. Nakaktuwa naman talaga. Hindi ko inakala. First year palang kami. Inaantay ko na to. I can,t wait till Friday.





comments please!!!!!!!!!!

[OhBea!]

*Friday morning*

MoMeant:  *Good morning Earth! at eto na nga ang araw na to.  Pero mamaya pang gabi yun. May pasok pa rin kami ngayun umaga. Tapos mamayang tanghali e Mass Induction na. I was elected as president of the Math Club and Treasurer of the PEHM club. Vice ko yung transferee na yun sa Math Club. Asar naman talaga. Di bale, President naman namin saPEHM club si Charlie. Hanggang thre o,clock yun. Taspo pauuwiin kami para mag ayos para sa aquaintance party, masaya to! Kasabay ko nga pala sila Charlie at Chesca papuntang school mamaya. Handa na ang lahat! Ang isusuot at dadalhin. Makapag ayos na nga.

Mom: MoMeant! Baby. Nakahanda ka na ba? Bilisan mo. malelate ka na niyan eh.

MoMeant: Yes mom, bababa na po.

Mom: (sa kotse) so acquaintance party niyo pala mamaya. Ihahatid nalang pala kita at ako na rin ang susundo sayu. Okay? Baka madisgrasya ka pa e.

MoMeant: no Mom. Don,t worry. I can manage,

Mom: no, I insist. Saka wala naman akong gagawin mamaya e.

MoMeant: ah, eh. Sige po. *nyaykz, mukang hindi tuloy ang pagsabay ko kila Charlie mamaya ha. Trahedya to. Sayang!

Mom: o sige, nandito na pala tayu. Ingat ka anak ha. Baka madagdagan pa yang peklat mo sa binti.

MoMeant: yes, Mom. Don,t worry. Hindi na mangyayari ulet yun.
(two hours later)

Chesca: hoi! Okay ka lang ba? Naku! Sa siko ka naman ngayun may sugat! Grabe ka naman MoMeant! Ang clumsy mo! aattend ka mamya sa party ng may sugat ka! Hindi kotuloy alam kung pano mo natagalan training mo sa pag CCO mo! naku!

MoMeant: oo na. Sige na. Wag mo namang ipamukha sakin. Saka matiyaga lang ako kaya officer ako ngayun. Saka matagal ko nang pangarap yun no. Hindi ko pa nga alam posisyon at ranggo ko ngayun eh.  *at eto nga. Nadapa ako kanina dahil sa pagmamadali ko pagpunta sa badminton court. At ano pa bang nangyari. Hinimatay nanaman ako dahil sa sight ng blood. Buti maliit lang. Ang sakit!

Chesca: halika ka na nga. Punta ka na sa room niyo at may klase na kayu. Talaga naman! Wag ka ng tatakbo ha! Naku! Grabeh ka talaga.

MoMeant: opo.

(pagdating ng mass induction)

MoMeant: I, MoMeant Ocampo, solemly swear blah blah blah

(uwian na!)

MoMeant: so, i would wear this black blouse and low rise jeans. Maganda naman siya. Hmm. Flats na lang isusuot ko. Haayy. Maligo muna nga ko. (tapos) refreshing! Haayy. Ang haba na pala ng buhok ko no. Yung CO thingy kasi na yun e. Kailangan nakapusod habang training. Kaya no choice ako kundi pahabain hair ko kundi parang calamansi ang pusod ko. Haayy. Pagupit na kaya ako pagkatapos nito. Mag headband nalang ako today. (telephone ringing) i,ll get it! Hello, Ocampo Residence.

Voice: Hello Ms. Formal.

MoMeant: Chesca!

Chesca: Ako nga. Sasabay ka samin di ba? Tara na!

MoMeant: i,m really sorry but i can,t. Nag insist kasi si mama na she,ll drive me to school.

Chesca: ah. Ganun ba. Sige pala.

MoMeant: geh, see you at the party sis.

Chesca: Yeah. Sure. Sis.

MoMeant: Bye. *sayang talaga. Haayy. Ituloy ko ang aking pag aayos. Okay. Yung mga dadalhin ko naman ngayun. Phone.  Check. Money. Check. Hanky. Check. Suklay.  Check. Mga abubots. Blah blah blah blah. Okay. Nandito na ang lahat! Ready to go! Ma! Ma!

Manang: ay ma,am. Umalis na po siya. May emergency daw po sa trabaho niya eh. Mag  commute na raw po kayu. O kaya humanap ng kasabay.

MoMeant: ah. Ganun ba. * as always. Emergencies*sige, tawag lang ako kila Chesca. Riing riing.

Voice: hello. Marquez Residence

MoMeant: hello, can i speak to Chesca.

Voice: oh! Im sorry pero wala na siya. Umalis na siya kanina pa.

MoMeant: ah. Ganun po ba. Kay, thanks.* hindi naman sila masyadong escited niyan. Naku. Ano ba naman yan. Commute na nga ko wala pang kasabay. Malas* manag! Alis na po ako! (sabay labas) BOOGSH! Aray ko!

Guy: ah. Miss. Okay ka la.. Hi MoMeant

MoMeant: aba,t sino ba tong.. IKAW?!? At ano namang ginagawa mo dito?!? STALKER!  (lub dub lub dub) *eto nanaman po si kulit na puso. Tumataas na naman alta presyon ko eh!


Karlo: STALKER ka dyan! FEELER! Hindi no. Dito ako nakatira. Sa 12th- st- po- a- ko- na- ka- ti- ra. Okay? Di- yan- sa- ba- hay- na- yan

MoMeant: ano bang tingin mo sakin tanga? Bakit mo binabagalan pag sasalita mo? (lub dub lub dub)

Karlo: baka kasi hindi mo maintindihan. Maganda na yung nagkakaliwanagan tayo. Mukang wala kang kasabay papunta sa school ah. At mukang mag cocommute ka.

MoMeant: eh ano naman ngayun kung mag isa akong pupunta sa school at kung mag cocommute ako?!? (lub dub lub dub)

Karlo: wala. Tinetest ko lang kung gumagana pa ESP  ko pagkatapos mo kong bungguin for the 3rd time! I mean second time

MoMeant: ah ganun! Di ba sabi ko sayu ayaw kong nakikipag usap sa mga may ESP?!? (lub dub lub dub)

Karlo: ehh bakit ka nakikipag usap sakin ngayun?

MoMeant: ewan ko sayu. Diyan ka na nga!(lub dub lub dub)


Karlo: MoMeant! Wait!

MoMeant: bahala ka sa buhay mo.(lub dub lub dub)

Karlo: SANDALI LANG! PWEDE BA KONG SUMABAY SAYU?!? HINDI KASI AKO MARUNONG MAG COMMUTE! HOI!

MoMeant: *ganun pala. At hihingi siya sakin nng pabor* ayoko nga. Wag ka ng umattend ng party kung hindi ka marunong mag commute. Bahala ka diyan. Pagkatapos mo kong awayin.(lub dub lub dub)

Karlo: sige na please. I,ll pay you. Ililibre pa kita ng pamasahe. Isabay mo lang ako.

MoMeant: ano ba naman to. Kalalaking tao e natatakot. Bakit may ,mangrerape ba sayu dito? Hindi ka naman kagwapuhan no!

Karlo: naku. Kung hindi mo lang alam e maraming nagnanasa sakin.

MoMeant: YUCK! Kilabutan ka naman!

Karlo: sige na please!

MoMeant: nakakaawa naman si Baby Karlo.





















































Sige na nga!